दारिद्रय़ाच्या उन्हात मराठा शिजला !

दारिद्रय़ाच्या उन्हात मराठा शिजला !

मुंबईतल्या मराठा समाजाचा दैनिक नवशक्तीचे प्रतिनिधी प्रकाश सावंत यांनी घेतलेला वेध.

 

IMG_3631

 

मरहट्टा. मराठा. लढाऊ, राज्यकर्ती जमात. सर्वांना सोबत नेणारी. स्वतःच्या मनगटावर विश्वास ठेवणारी. मोडेन पण वाकणार नाही नि मरेन पण हटणार नाही अशी त्यांची स्वभाव गुणवैशिष्ट्येे. मराठ्यांमध्ये शहाण्णव कुळी, पंचकुळी, सप्तकुळी, देशमुख, पाटील असे नाना घटक. पण एकेकाळचे राजे, सरदार, जहागिरदार, वतनदार, इनामदार नि त्यांच्या वंशजांच्या नशिबी आता दारिद्रय नि निव्वळ मोलमजुरी आलीय….

इ.स.पुर्व काळातील मौर्यवंशापासुन नंतरच्या सातवाहन, क्षत्रप, चालुक्य, यादव वंशातील राजापर्यंत मराठा जातीचे वर्चस्व दिसुन येतेय. ब्रिटिशांची सत्ता येईपर्यंत जवळपास दीडशे वर्षे मराठ्यांनी राज्य केलेय. राज्याबाहेरच्या मराठा कुटुंबियांमध्ये ग्वाल्हेरचे शिंदे, बडोद्याचे गायकवाड, मुधोळचे घोरपडे, इंदुरचे होळकर आणि तंजावरचे भोसले असल्याचे सांगण्यात येतेय. छत्रपती शिवाजी महाराज व त्यांच्या सैन्यदलात सरसेनापती हंबीरराव मोहिते, प्रतापराव गुजर, सरदार संताजी घोरपडे, धनाजी जाधव यांनी अतुलनीय शौर्य गाजविलेय. आझाद हिंद सेनेचे जनरल जगन्नाथराव भोसले, बडोदा आर्मीचे जनरल नानासाहेब शिंदे, जनरल एस.पी.टी. थोरात, ब्रिगेडियर अमृतराव मोहिते आदींनी भारतीय लष्करात अपुर्व कामगिरी बजावलीय.

पात्रता व पराक्रम या मापदंडामुळे “मराठा” हा गुणात्मक शब्द बनला. पुढे व्यवसायावरुन जाती पडल्या. मराठा म्हणवुन घेणाऱ्यांमध्ये सांपत्तिक स्थिती, सामाजिक स्थान यावरुन अनेक स्तर निर्माण झाले. शेती कसणाऱ्यांना कुणबी म्हणु लागले. कुठे मराठा कुणबी. कुठे कुणबी मराठा. कुणब्यांमध्ये त्या त्या भागातील रीतीरिवाजाप्रमाणे अनेक प्रकार निर्माण झाले. आजही बहुसंख्य मराठे सहकारात, राजकारणात आणि लष्करी सेवेत अग्रेसर. स्वातंत्र्यानंतरही महाराष्ट्रावर खऱ्या अर्थाने राज्य केलेय ते राज्यकर्ते म्हणुन मराठ्यांनीच.

 

IMG_3633

 

मुंबईत पंधरा लाख !
मुंबईत जवळपास बारा ते पंधरा लाख मराठे. लालबाग, परेल, वरळी, प्रभादेवी, दादर, वांद्रे, माहीम, विलेपार्ले, गोरेगाव, मालाड, कांदिवली, बोरिवली, सायन, चेंबुर, घाटकोपर, विक्रोळी, भांडुप, मुलुंडला मोठी लोकवस्ती. याशिवाय, मराठा मंदिर, शिवाजी मंदिर, मुलुंड मराठा मंडळ, मालाड, कांदिवली मराठा मंडळ, तावडे ज्ञाती, परब-प्रभु ज्ञाती मंडळ, सावंत ज्ञाती मंडळ, राजेशिर्के ज्ञाती मंडळ अशा विविध संस्था-संघटना कार्यरत आहेत. समाजबंधुंचा राजकीय कल शिवसेना, राष्ट्रवादी काँग्रेस यांच्यानंतर काहीसा काँग्रेस, भाजप, मनसेकडे.

 

morcha kolhapur

 

महापौर श्रध्दा जाधव, शुभांगी शिर्के, प्रभाकर शिंदे, आशिष शेलार, अशोक सावंत, अजित रावराणे, विद्या चव्हाण, शैलेश परब, बळीराम घाग, सरस्वती भोसले, ज्योती भोसले, मधुकर दळवी, जगदिश सावंत, प्रकाश चाळके, स्नेहलता दळवी असे अंदाजे पंधराच्या आसपास नगरसेवक असल्याचे सांगण्यात येतेय. राज्याचे मंत्री वा आमदार यांच्यापेक्षा मुंबई महानगरपालिकेच्या एकुण नगरसेवकांमध्ये मराठा टक्का बेतास बात असल्याचे बोलले जातेय.

राज्य मराठा समन्वय समितीच्या माध्यमातुन मराठ्यांच्या विविध संघटनांना एकत्र आणण्याचा प्रयत्न अलीकडेच झाला. मराठा सेवा संघ (पुरुषोत्तम खेडेकर), शिवसंग्राम (विनायक मेटे), भारतीय मराठा महासंघ (किसनराव वरखिंड), अखिल भारतीय मराठा सेवा संघ (विजयसिंह महाडिक), महाराष्ट्रीय मराठा महासंघ (अंकुशराव पाटील), छावा मराठा युवा संघटना (प्रा. देवीदास वडजे), छावा (प्रा. चंद्रकांत भराड), अखिल भारतीय मराठा महासंघ (सुरेश माने), बुलंद छावा (दास शेळके), क्रांती सेना (शालिनीताई पाटील), छावा (नानासाहेब जावळे) अशा जवळपास बारा संघटना कार्यरत आहेत.

राजकारणातील टक्काही उतरणीला !
मुंबईचे महापौर म्हणुन बाबुराव शेटे (१९८०), दत्ताजी नलावडे (१९८६), रा.ता.कदम (१९९५), नंदू साटम (१९९८), दत्ता दळवी (२००५), श्रध्दा जाधव (२०१०) आदींची नावे घेतली जात आहेत. राज्याचे पहिले मुख्यमंत्री यशवंतराव चव्हाण (१९६०), वसंतदादा पाटील (१९७७/८३/८५), शंकरराव चव्हाण (१९७७), बाबासाहेब भोसले (१९८३), शिवाजीराव निलंगेकर पाटील (१९८६), शरद पवार (१९७८/८८/९३/९५) नारायण राणे (१९९९), विलासराव देशमुख (१९९९/२००४), अशोक चव्हाण (२००८) आणि पृथ्वीराज चव्हाण (२०१०). उपमुख्यमंत्री अजितदादा पवार, आर.आर.पाटील, विजयसिंह मोहिते पाटील.

याशिवाय अण्णासाहेब पाटील, पी.के.सावंत, रामदास कदम, दत्ताजी नलावडे, डॉ.पतंगराव कदम, बाळासाहेब विखे पाटील, राधाकृष्ण विखे पाटील, भाऊसाहेब थोरात, बाळासाहेब थोरात, जयंत पाटील, शिशिर शिंदे, विनोद तावडे, विनोद घोसाळकर, प्रवीण दरेकर, भाई जगताप, अलका देसाई, विजय सावंत, दीपक सावंत, मधुकर चव्हाण, मधु चव्हाण असे कितीतरी आजी माजी आमदार नि मंत्री. “सोशल इंजिनियरींग”च्या प्रयोगामुळे आता राजकारणातील मराठा टक्काही उतरणीला लागलाय….

निवडक
लंडनचे महापौरपद भुषवुन सदाशिवराव देशमुख यांनी मराठ्यांचा झेंडा डौलाने अटकेपार फडकविलाय. राज्याच्या मुख्य सचिवपदाची धुरा अजित निंबाळकर यांनी तर गुजरातच्या मुख्य सचिवपदाची धुरा हिरजराव पाटणकर यांनी भुषविलीय. पोलिस महासंचालकपदाचा बहुमान शिवाजीराव बारावकर यांनी मिळविलाय. स्वामीकार रणजीत देसाई, पानिपतकार विश्वास पाटील, शंकर पाटील, बाबा कदम, डॉ.आ.ह.साळुंखे, सरोजिनी बाबर, डॉ.जयसिंगराव पवार आदींनी साहित्य क्षेत्रात आपली नाममुद्रा उमटवलीय. सिनेक्षेत्रात दिनकर पाटील, सयाजी शिंदे, शिवाजी साटम, स्मिता पाटील आदींनी चमक दाखवलीय.

गावाकडची शेती खुंटली !
मुलुखगिरी, स्वाऱ्या करण्याचे मराठ्यांचे दिवस केव्हाच इतिहासजमा झालेत. इनामे खालसा झालीत. सरंजामशाही, राजेशाही नष्ट झाली. शेती कुळ कायद्यात गेली. उरलेल्या शेतीची वाटणी होऊन तुकडे तुकडे झालेत. पाण्याअभावी ठिकठिकाणची शेती ओसाड पडलीय. परिणामी काही अल्पभुधारक तर काही भुमीहीन झालेत. अपुऱ्या शेतीवर पोट भरता येत नाही. त्यामुळे अनेकांचे उपजिविकेचे साधनच हरपलेय. गावात घरोघरी अठराविश्व दारिद्रय. काहींची घरे कुलुपबंद. काहींच्या घरात केवळ म्हातारीकोतारी मंडळी. निव्वळ पेन्शनवर वा मनीऑर्डरवर कसेबसे दिवस ढकलणारी….

 

Farmrer Indian

 

शहरी दारिद्रय
काही मराठ्यांनी लष्करात सेवा पत्करली तर उर्वरितांनी पोटाची खळगी भरण्यासाठी शहराकडे धाव घेतली. शहराकडे धाव घेणारे “बैठकीच्या खोल्यां”मध्ये “बॅचलर” म्हणुन राहु लागले. माथाडी म्हणुन राब राब राबु लागले. कुणी गिरण्या गाठुन पडेल ते काम केले. शिक्षणाअभावी कुणी भाजीपाला विक्रेत्याची भुमिका वठवली. कुणावर शिपाई होण्याची तर कुणावर वॉचमन होण्याची पाळी ओढवलीय. ज्यांनी एकेकाळी झोपडपट्टया पाहुन नाके मुरडली, त्याच मराठ्यांवर आता झोपडपट्टयांमध्ये मोठ्या संख्येने राहण्याची पाळी ओढवलीय. अनेक जण तर त्याही पलिकडे म्हणजे विस्तारित मुंबईबाहेर फेकले गेलेत. ठेचकाळत, धडपडत शिकुन सवरुन मोठी झालेली थोडीबहुत मुलेच चांगल्या हुद्यावर गेलीत. कुणी मिळेल ती चाकरी करतेय. पण, बहुसंख्य मध्यमवर्गीय मराठ्यांची मुले नोकऱ्यांसाठी वणवण भटकताहेत. घरात दोन वेळचे पोटात ढकलल्यानंतर कुणी नैराश्याने नाक्यावर उभे राहतेय. कुणी पत्ते कुटतेय. कुणी कॅरम खेळतेय. कुणी भाई होतेय. ना वास्तवाचे भान ना भविष्याची चिंता.. असाच त्यांचा जीवनाचा अक्षरशः “टाइमपास” सुरुय….

 

morcha maratha

 

आरक्षण हवेय !
मुठभर पुढारी सोडल्यास जवळपास नव्वद टक्के मराठा समाज शैक्षणिक, सामाजिक व आर्थिकदृष्टय़ा दारिद्रयाचे दशावतार भोगतोय. शिक्षणाअभावी नोकरीतील प्रमाण अडीच ते तीन टक्केच आहे. शैक्षणिकदृष्ट्या मागासलेला. आर्थिकदृष्टया खचलेला. म्हणुनच राजर्षी शाहू महाराजांच्या कोल्हापुर संस्थानच्या जाहीरनाम्यात २६ जुलै १९०२ रोजी प्रशासनातील नोकऱ्यात ५० टक्के आरक्षण दिले गेले व त्यात मराठा जात सामील होती. १९५६ मध्ये नेमलेल्या कालेलकर आयोगाने मराठा जातीचा समावेश इतर मागासलेल्या समाजामध्ये केलाय. आता कुणबी मराठा, मराठा कुणब्यांना ओबीसीच्या आरक्षणाची कवाडे उघडण्यात आलीत. त्यामुळे आता हिंदु-मराठ्यांचाही समावेश ओबीसींमध्ये करा किंवा मराठयांसाठी स्वतंत्र आरक्षण द्या, मराठा समाजाला शैक्षणिक क्षेत्रात आणि नोकऱ्यांत आरक्षण द्या अशी मागणी जोर धरतेय. दिल्लीचे तख्त राखणारा, देशगौरवासाठी झिजणारा नि निढळाच्या घामाने भिजणारा मराठा आता अक्षरशः दारिद्रय़ाच्या उन्हात शिजतोय…. हा विस्कटलेला नि फुटीने ग्रासलेला समाज एकत्र येईल तेव्हाच प्रगतीचे शिखर गाठेल, हे नक्की !

संपूर्ण महाराष्ट्रात झालेले जिल्हास्तरीय मराठा क्रांती मोर्चे….

संपूर्ण महाराष्ट्रात झालेले जिल्हास्तरीय मराठा क्रांती मोर्चे

मराठा क्रांती मोर्चा, औरंगाबाद..९ ऑगस्ट

मराठा क्रांती मोर्चा, औरंगाबाद ९ ऑगस्ट

मराठा क्रांती मोर्चा, औरंगाबाद
९ ऑगस्ट

14222194_1578876682418977_1334157040695985980_n

मराठा क्रांती मोर्चा, औरंगाबाद..२६ ऑगस्ट

मराठा क्रांती मोर्चा, उस्मनाबाद

मराठा क्रांती मोर्चा, उस्मनाबाद

मराठा क्रांती मोर्चा, जळगाव २९ ऑगस्ट

मराठा क्रांती मोर्चा, जळगाव

मराठा क्रांती मोर्चा, जळगाव

मराठा क्रांती मोर्चा, बीड ३० ऑगस्ट

मराठा क्रांती मोर्चा, बीड

मराठा क्रांती मोर्चा, बीड

मराठा क्रांती मोर्चा, बीड

मराठा क्रांती मोर्चा, बीड

मराठा क्रांती मूक मोर्चा, परभणी ३ सप्टेंबर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा, परभणी

मराठा क्रांती मूक मोर्चा, परभणी

मराठा क्रांती मूक मोर्चा, परभणी

मराठा क्रांती मूक मोर्चा, परभणी

मराठा क्रांती मूक मोर्चा, हिंगोली १७ सप्टेंबर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा, हिंगोली

मराठा क्रांती मूक मोर्चा, हिंगोली

मराठा क्रांती मूक मोर्चा, हिंगोली

मराठा क्रांती मूक मोर्चा, हिंगोली

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – नांदेड १८ सप्टेंबर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – नांदेड

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – नांदेड

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – नांदेड

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – नांदेड

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – जालना १९ सप्टेंबर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – जालना

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – जालना

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – जालना

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – जालना

मराठा क्रांती मूक मोर्चा अकोला १९ सप्टेंबर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा अकोला

मराठा क्रांती मूक मोर्चा अकोला

मराठा क्रांती मोर्चा – सोलापूर २१ सप्टेंबर

मराठा क्रांती मोर्चा – सोलापूर

मराठा क्रांती मोर्चा – सोलापूर

मराठा क्रांती मोर्चा – सोलापूर

मराठा क्रांती मोर्चा – सोलापूर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा नवी मुंबई २१ सप्टेंबर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा नवी मुंबई

मराठा क्रांती मूक मोर्चा नवी मुंबई

मराठा क्रांती मोर्चा – अमरावती २२ सप्टेंबर

मराठा क्रांती मोर्चा – अमरावती

मराठा क्रांती मोर्चा – अमरावती

मराठा क्रांती मोर्चा – अमरावती

मराठा क्रांती मोर्चा – अमरावती

मराठा क्रांती मोर्चा – अहमदनगर २३ सप्टेंबर

मराठा क्रांती मोर्चा – अहमदनगर

मराठा क्रांती मोर्चा – अहमदनगर

मराठा क्रांती मोर्चा – अहमदनगर

मराठा क्रांती मोर्चा – अहमदनगर

मराठा क्रांती मोर्चा – नाशिक २४ सप्टेंबर

मराठा क्रांती मोर्चा – नाशिक

मराठा क्रांती मोर्चा – नाशिक

मराठा क्रांती मोर्चा – नाशिक

मराठा क्रांती मोर्चा – नाशिक

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – पुणे २५ सप्टेंबर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – पुणे

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – पुणे

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – पुणे

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – पुणे

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – वाशीम २५ सप्टेंबर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – वाशीम

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – वाशीम

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – वाशीम

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – वाशीम

मराठा क्रांती मोर्चा – यवतमाळ २५ सप्टेंबर

मराठा क्रांती मोर्चा – यवतमाळ

मराठा क्रांती मोर्चा – यवतमाळ

मराठा क्रांती मोर्चा – यवतमाळ

मराठा क्रांती मोर्चा – यवतमाळ

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – बुलढाणा २६ सप्टेंबर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – बुलढाणा

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – बुलढाणा

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – बुलढाणा

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – बुलढाणा

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – सांगली २७ सप्टेंबर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – सांगली

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – सांगली

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – धुळे २८ सप्टेंबर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – धुळे

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – धुळे

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – धुळे

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – धुळे

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – सातारा ३ ऑक्टोंबर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – सातारा

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – सातारा

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – सातारा

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – सातारा

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – कोल्हापूर १५ ऑक्टोंबर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – कोल्हापूर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – कोल्हापूर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – कोल्हापूर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – कोल्हापूर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – ठाणे १६ ऑक्टोंबर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – ठाणे

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – ठाणे

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – ठाणे

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – ठाणे

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – चंद्रपूर १९ ऑक्टोंबर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – चंद्रपूर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – चंद्रपूर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – चंद्रपूर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – चंद्रपूर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – वर्धा २३ ऑक्टोंबर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – वर्धा

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – वर्धा

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – सिंधुदुर्ग २३ ऑक्टोंबर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – सिंधुदुर्ग

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – सिंधुदुर्ग

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – सिंधुदुर्ग

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – सिंधुदुर्ग

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – पालघर(रायगड) २३ ऑक्टोंबर

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – पालघर(रायगड)

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – पालघर(रायगड)

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – पालघर(रायगड)

मराठा क्रांती मूक मोर्चा – पालघर(रायगड)

PHOTO COURTESY:-
मराठा क्रांती महाराष्ट्र

यांच्यापासून दूर रहाणे हेच मराठा हिताचे…

यांच्यापासून दूर रहाणे हेच मराठा हिताचे

यापूर्वी मराठा क्रांती मोर्चा असेल अथवा समाजाच्या जिव्हाळ्याच्या प्रश्नांत कोणतेही ठोस योगदान नसताना केवळ सोशल मिडीयाचा वापर करून भुलवणारी,ठोकाठोकीची आक्रमक भाषा वापरून,इकडचा-तिकडचा वारसा सांगून संघटना बांधायला निघालेत काही लोक.हरकत नाही पण आपला हा स्वार्थ साधताना समाजाची काय हानी करीत आहोत याचे जरासेही भान असू नये!

अनेक जिल्ह्यांतील अनेक कार्यकर्त्यांनी,मराठा क्रांती मोर्चा समन्वयकांनी एकत्रित 9 ऑगस्ट मुंबई मराठा क्रांती मूक मोर्चाचा निर्णय घेतला आहे.आत्ता पर्यंतच्या मराठा क्रांती मूक मोर्चांच्या आचारसंहीतेनुसारच मुंबई मोर्चा असेल.या शिस्तबद्धतेमुळे मोर्चांमध्ये वृद्ध,महीला,मुले-मुली,विद्यार्थी,नोकरदार,पांढरपेशे अशा सर्वांचा प्रचंड सहभाग लाभला व मराठा समाजाच्या अभूतपूर्व,ऐतिहासीक मोर्चांची जगाला नोंद घ्यावी लागली.57 मोर्चांनंतर काहीच मिळाले नाही याचे कारण मोर्चे मूक होते असं कोणी मांडत असेल तर अशा लोकांच्या बुद्धीची किव करावी तेव्हढी थोडी आहे.वास्तविक एकवाक्यता न होणे,समन्वय समिती न नेमणे,सरकारशी फॉलोअप व चर्चा न करणे,तसेच सरकारच्या खेळ्या वेळोवेळी समाजासमोर उघड्या न पाडणे,इ.अशा कारणांनी पदरात काहीच पडले नाही हे मान्यच करावे लागेल.मूक मोर्चांमुळे मागण्या मान्य झाल्या नाही व ठोक मोर्चा काढल्यानंतर त्या मान्य होतील असे म्हणणे निव्वळ पोरकटपणाचे आहे.

समाजकारणातला काडीचाही अनुभव नसणार्या नवतरूणांना व कोवळ्या वयातील मूलामूलींना आक्रमक व भूरळ घालणारी भाषा वापरून काहींना आपली संघटना वाढवायची आहे.त्यासाठी दाढी,कपडे,भाषा कसे ठेवायची व सोशल मीडिया कसा प्रभावी वापरायचा याची गणितं करून समाजात संभ्रम निर्माण करण्याचा कार्यक्रम चाललाय.जेव्हा बहुसंख्यक लोक एक भूमिका घेऊन चालतात तेव्हा तिरसट,वेगळी भूमिका व भाषा करणाराला सहज प्रसिद्धी मिळते हेही सूत्र इथे दिसतंय.मागेही एका पाटलाने उघड्या मोर्चाची भाषा करून हा उद्योग केला होता.आता ठोक मोर्चाची भाषा करून पुन्हा तोच कित्ता गिरवला जातोय.

ठोक मोर्चाची भाषा केल्याने महीला,मुले-मुली,वृद्ध,नोकरदार,पांढरपेशे समाजबांधव मोर्चात सहभागी होणार नाहीत हे स्पष्ट आहे.मग तरीही ठोकची भाषा म्हणजे या महाभागांना मुंबई मोर्चातील गर्दीला नियंत्रीत करण्याची सुपारी तर मिळाली नसेल ना? त्यातही ठोक मोर्चाची भाषा करणारे अचानक अवतरलेत,त्यामुळे संशय आणखिनच बळावतो.बरं ही ठोकची भाषा करणारांनी यापूर्वी कुठं व किती ठोकाठोकी केली अन् समाजाचं काय काम केलं ते तरी सांगावं.समाजाच्या एका क्रांतीकारी आंदोलनास हानी पोहचवायची भाषा,मुंबई मूक मोर्चा कोणाला विचारून ठरलाय असा मूजोर अविर्भाव महाराजांचा अस्सल वारसदार करूच शकत नाही याबाबत सच्चा शिवप्रेमींना शंका नाही.

या तथाकथित ठोक शहांचा आरक्षण,शेती प्रश्न,अँट्रॉसिटी कायदा,आदी विषयांचा अभ्यास फारच गहण असावा व म्हणूनच ते आत्ता पर्यंत न बोलता मजा पहात असावेत!

Maratha Morcha Bidar Karnataka

Maratha Morcha Bidar Karnataka

ठोकशहा म्हणतात मराठा क्रांती मोर्चात अँट्रॉसिटी मुद्दा काही हरामखोरांनी मुद्दाम आणलाय.या महाशयांना हे माहीत नाही का कोपर्डीतल्या मराठा भगिणीवर अत्याचार करणारांनी या अँट्रॉसिटी कायद्याचं कवच पांघरूनच एवढं धाडस केलंय.या अत्याचारी व खून्यांचेच समर्थन करायचे तर नाही ना बाबा तुला? कोपर्डीतच दुसर्या घटनेत पतीचा खून करणार्या संशयितांनीच मराठा विधवा भगिणीस पुन्हा एकटीला गाठून जिवघेणा हल्ला केला.जिला मारहाण झाली त्या भगिणीसह जाब विचारणार्या 18 मराठा बांधवांवर अँट्रॉसिटीचा गुन्हा दाखल झाला आहे.अँट्रॉसिटीच्या समर्थक महाराजा वाचवतो का आमच्या अशा या कायद्याच्या गैरवापराचे बळी ठरलेल्या हजारो बांधवांना या अन्यायातून! अँट्रॉसिटीच्या दलालांना समर्थन देऊन आमच्या माय-भगिणींच्या इज्जतीचे पंचनामे करण्याची भानगड करू नका,नाही तर हा खेळ कधी उलटेल हे कळणार सुद्धा नाही.
ठोक मोर्चाची भाषा करून आम्ही जीवाचा आटापीटा करून काढीत असलेल्या मूक मोर्चात विष कालवण्याचा अधिकार तुम्हाला तरी कोणी दिला? प्रतीमोर्चा वाल्यांची भूमिका आता तुम्ही वठवताय का! हा तर मराठा द्रोह अन् समाजाशी प्रतारणाच आहे ही!

फारच मनगटात जोर असेल तर 9 ऑगस्ट ऐवजी स्वतंत्र ठोक मोर्चा काढावा व आपण व आपल्या समर्थकांची मर्दुमकी दाखवून द्यावी.आयत्या बिळात नागोबा व्हायचे उद्योग थांबवा.ठोक मोर्चाची भाषा करणारांनी नाव,मो.नं व पत्त्यासह यादी सरकारला द्यावी व जाहीरही करावी म्हणजे कळतील तरी समाजातले खरे बहाद्दर!
संख्येच्या ताकदीवर विश्वास असलेल्या तमाम मराठा समाजबांधवांनी 9 ऑगस्टच्या मुंबई मराठा क्रांती मूक मोर्चात मोठ्या संख्येने सामील होऊन समाजातल्या गद्दारांना आपली जागा दाखवावी.

मूक मोर्चास गालबोट लागल्यास त्यास हे तथाकथित ठोकशहा व त्यांचे बगलबच्चे जबाबदार राहतील.तसे मूक मोर्चा आयोजकांचे वतीने पोलीस प्रशासनास लिखीत स्वरूपात कळविणेत येत आहे.
जय मराठा! जय शिवराय!

संजीव भोर पाटील,एक मराठा.

मो.9921381181

maratha communitya

कोपर्डी घटना हे मराठा विद्रोहाचे मूळ नाही. संजय डी. सोमवंशी

मराठा मोर्चांच्या निमित्ताने संजय डी.सोमवंशी-पाटील यांचा हा लेख वाचण्यात आलाय.

पुन्हा चर्चेसाठी मांडतोय संजय डी.सोमवंशी-पाटील

मूळात कोपर्डी घटना हे मराठा विद्रोहाचे मूळ नाही. या महाराष्ट्रात दीर्घकाळ मराठा सत्ता होती, परवापर्यंत मराठा मुख्यमंत्री होता, आजही विधीमंडळात बसणार्या मराठा आमदारांची संख्या कमी नाही. तरीही आपल्यावर अन्याय होतो आहे. ही भावना मराठा समाजात का तयार व्हायला लागली आहे. याच्या मूळाशी जाणे गरजेचे आहे. शेती, नोकरी, इतिहास, बेरोजगारी आणि राजकारण यातील अपयश हे या विद्रोहाचे कारण आहे. त्याचा स्फोट व्हायला कोपर्डी घडावे लागले एवढाच त्याचा अर्थ आहे. ज्यांना गावगाडा कशाशी खातात हे माहित नाही त्या सर्व समाजातील नवसाक्षर वर्गाला मराठा या वर्गाचा परिचय आजही आपल्या मराठी सिनेमातून होतो. गडगंज संपत्ती, हातात सत्ता, टोलेजंग वाडा, वाड्यावर चाललेली नाचगाणी आणि डाव्या मनगटाला जरा बांधून लावण्या ऐकणारा गावाचा पाटील हीच मराठा समाजाची ओळख आमच्या मेंदूत पक्की रुतली असेल तर गावगाडा आमच्या डोक्यात जाणार कसा ?

गावातला मराठा कोणे एके काळी शंभर एकर जमीन बाळगणारा आसामी होता, काळाच्या ओघात आणि सरकारी मेहेरबानीमुळे त्याच्या गळ्यात सिलिंगचे लोढणे आले. पुढे त्याचा कुटूंबविस्तार झाला आणि नंतरची पिढी अल्पभूधारकांच्या यादीवर दिसायला लागली. ज्या पाटलाने कधीकाळी दुष्काळात गावाच्या अठरापगड जातींना आधार दिला, मदत केली तोच पाटील आता गावातल्या दारिद्र्य रेषा यादीवर दिसायला लागला. वाढत्या कुटूंबामुळे अल्पचा तो अत्यल्प भूधारक बनला, पाहता पाहता त्याचे शेतमजूरात रुपांतर कधी झाले हे कळले नाही. आता हा मराठा आर्थिक बाबतीत मागे फेकला गेल्यामुळे मूळ प्रवाहापासून तुटला, तो शहरात झोपडपट्ट्यात कधी स्थलांतरित झाला, हे ही त्याला कळले नाही. शेती पिकत नाही, शेतमालाला भाव नाही, मुलाला शिक्षण देण्यासाठी गाठीला पैसा नाही, शिक्षण नोकरीत आरक्षण नाही. अशा नाना समस्यांनी मराठा बेजार झाला आहे.

समाजाची वस्तुस्थिती

संपूर्ण गांव मराठ्यांचे असले तरी गावात मूठभर मराठा श्रीमंत, इतर सगळे त्याच्याच खटल्यावर, वाड्यावर कामाला, घरगडी अशी अवस्था गेल्या पाच दशकात झाल्याने गावाचा आधारस्तंभ मराठा पार देशोधडीला लागला आहे. राजसत्ता, धर्मसत्ता, आर्थिकसत्ता आणि प्रचार मध्यमसत्ता इथे कुठेच मराठा दिसत नाही. याला कदाचित तोच जबाबदार असेल पण या सगळ्या वैगुण्याची सल या समाजाने इतकी वर्षे मनाच्या एका कोपऱ्यात जपून ठेवली आहे, हे सहपरिवार निघणारे मोर्चे त्याचा परिपाक आहे.  राज्यभरात निघणाऱ्या मराठा मूक मोर्चांची इतर कोणत्याही समाजाने उगाच धडकी भरुन घेण्याचे कारण नाही. महाराष्ट्रात ३५% असणारा हा समाज कधी अशा पद्धतीने एकत्र येईल असे कुणालाही वाटले नव्हते. आता निमित्य कोणतेही असो तो एकत्र आलाच आहे तर त्याला आपल्या सुख दुःखाची देवाण घेवाण करु द्या, आपल्या प्रगतीच्या वाटेवरील अडचणी कोणत्या? याचीही चर्चा करु द्या. तो एकत्र येतोय म्हणजे कुणाच्या तरी घरावर दगडच मारेल हे कुजके आणि कालबाह्य विचार आता इतर बहुजन समाजाने सोडून. या नव्या पर्वाचे खुल्या दिलाने स्वागत केले पाहिजे.

संजय डी.सोमवंशी-पाटील

maratha2

maratha community

मराठी संस्कृतीचा गर्व बाळगणारा हरयाणा राज्यातील ‘रोड मराठा’ समाज!

१७६१ च्या पानिपत युद्धामधील पराभव हा वैभवशाली मराठी इतिहासाला लागलेला सर्वात मोठा काळा डाग ठरला. या युद्धापासून मराठा इतिहासाला उतरती कळा लागली ती कायमचीच ! रोहिले आणि अफगाणांविरोधात सदाशिवराव भाऊंबरोबर नेटाने लढलेले कित्येक मराठा शूरवीर आणि सैनिक या युद्धात धारातीर्थी पडले, तर मोजता येणार नाही इतके जण जायबंदी झाले. युद्धात सहभागी झालेली अनेक मराठा कुटुंबे लाजिरवाण्या पराभवानंतर आपल्या मायभूमीत परत गेली, तर जवळपास २९८ कुटुंबे तो पराभव सहन करत पानिपता मध्येचं राहिली. त्यांनी तेथेच आपले जीवन नव्याने सुरु केले.
road maratha

आज युद्धाच्या २५४ वर्षांनतर त्यांची लोकसंख्या दहा लाखांच्यावर आहे. मुळचा मराठी मातीतला पण सध्या पानिपतामध्ये स्थायिक असलेला आणि ‘रोड मराठा’ या नावाने प्रसिद्ध असलेला आपला बांधव आज परमुलुखात मान उंचावून जगतो आहे यापेक्षा कौतुकास्पद गोष्ट दुसरी नाही.

घोर पराभवाच्या जखमा मनावर आणि शरीरावर घेऊन त्या २९८ कुटुंबांनी काळानुसार पानीपताची भूमी स्वत:ची मानली आणि तेथील संस्कृतीचा प्रत्येक घटक अंगी बाणून घेतला. पानिपत, सोनपत, कर्नाल, कुरुक्षेत्र या भागातील जवळपास २०० गावांमध्ये हा रोड मराठा समाज विखुरलेला आहे. त्यांनी केवळ आपल्या देहबोली आणि पेहरावातचं बदल केला नाही तर आपल्या नावांमध्ये देखील बदल करून घेतले. पवारांचे पानवर झाले, महालेचे महल्ले आणि महालान झाले, जोगदंडाचे जागलन झाले.
maratha

आज पानिपतामध्ये गेल्यावर रोड मराठा समाज हा एका नजरेत ओळखता येत नाही. बहुतेक जण तर अस्सल जाट असावे असे दिसतात. परंतु बाहेरील रूपातील हा लक्षणीय बदल त्यांच्या अंतरंगातील मराठी संस्कृतीचा जाज्वल्य अभिमान मात्र बदलू शकला नाही. अनेकजण स्वत:चा उल्लेख आवर्जून ‘मराठा चौधरी’ असा करतात आणि हा रोड मराठा समाज गर्वाने सांगतो की, आम्ही शूर मराठा सैनिकांचे वंशज आहोत.

पानिपतामध्ये फिरताना मराठी नावांच्या दुकानाच्या पाट्या हमखास पाहायला मिळतात. आपली मराठा संस्कृती जपण्यासाठी एका मुलीचा रोड मराठा बाप आपली मुलगी फक्त रोड मराठा समाजाच्या मुला घरीच देतो. हेच कारण आहे की रोड मराठा समाज आजही आपले अस्तित्व टिकवून आहे

युद्धातील पराभव हा कोणाच्याही हाती नसतो. पेशव्यांनी आणि मराठ्यांनी अखंड भारत जिंकण्याची जी महत्त्वकांक्षा बाळगली तिचा अभिमान प्रत्येक मराठी माणसाला असायलाच हवा. कारण मराठे युद्धातून पळून गेले नाहीत, त्यांनी शेवटपर्यंत लढा दिला. म्हणजे त्यांच्या पराक्रमापेक्षा त्यांचे शौर्य कित्येक पटीने जास्त आहे.

हा रोड मराठा समाज छत्रपती शिवाजी महाराजांना आपलं दैवत मानतो. येथे काही तरुणांनी एकत्र येऊन छत्रपती शिवाजी सेवा संस्था स्थापन केली आहे. या संस्थेमार्फत अहमद शाह अब्दाली व रोहील्यांशी लढताना मराठ्यांना आलेल्या वीरमरणाच्या शौर्यगाथेचा प्रसार केला जातो. ज्याप्रमाणे कुरुक्षेत्रावर महाभारत घडले म्हणून सरकारने मोठे स्मारक उभारून त्या जागेला वॉर मेमोरीयलचा दर्जा दिला. त्याचप्रकारे पानिपतामध्ये देखील शूर मराठ्यांचे स्मारक उभारून त्या जागेला देखील वॉर मेमोरीयलचा दर्जा द्यावा अशी रोड मराठा समाजाची तीव्र इच्छा आहे आणि यासाठी हरयाणा आणि महाराष्ट्र सरकारने पुढाकार घ्यावा अशी त्यांची मागणी आहे.

road maratha samaj

परमुलुखामधून आलेले म्हणून रोड मराठा समाजाला हरियाणामध्ये कोणीही बोल लावत नाही. हरयाणाच्या राजकारणात देखील रोड मराठा समजाचे बऱ्यापैकी वर्चस्व आहे. काही मतदारसंघ असे आहेत जेथे वर्षानुवर्षे केवळ रोड मराठा समाजाचा प्रतिनिधीचं निवडून येतो. हरयाणातील प्रत्येक स्तरावर त्यांनी आपल्या कामगिरीची छाप पाडली आहे.

कधी पानिपताला भेट दिलीत तर आपल्या या बांधवांची भेट घ्यायला बिलकुल विसरू नका.

—शिवांजली नाईक निंबाळकर,पुणे

maratha-kranti-morcha-satara

मराठा क्रांती मोर्चा एक पत्रकार के नजर से

मराठा क्रांती मोर्चा के बारें में विनोद जगदाले news24 के वरिष्ठ पत्रकार ने अपने अनुभव और विचार साझा किये है..

दोस्तों..
सातारा-पुणे हाईवे से गुजरते समय आपसे कुछ बातें शेयर कर रहा हूं, जरा ध्यान दीजिएगा। बता दूं कि मराठा क्रांति मोर्चा की कवरेज के लिए मैं दो दिन सातारा में था, इससे पहले नवी मुंबई में मराठा क्रांति मोर्चा का कवरेज किया था। सातारा के मोर्चे में एक बात मुख्य रूप से उजागर हुई कि आरक्षण को लेकर मराठा समाज की महिलाएं काफी बड़ी तादात में आज भी इस मोर्चे में शामिल हुईं।
पहले तो 2 किलोमीटर मैं खुद मोर्चे के साथ चला। फिर सोचा कि चलो मोर्चे में शामिल वकील और डॉक्टर्स का क्या कहना है देखते हैं, मोर्चे के स्टार्टिंग पॉइंट से मैं चल रहा था कि राधिका रोड पर मोर्चा आते ही मैं वहां रुक गया और सोचा कि कुछ ही देर में महिलाओं का मोर्चा आगे बढ़ेगा तो उनके पीछे चले आ रहे पुरुषों (डॉक्टर और वकील) से बात कर लूंगा, लेकिन मेरा वह कयास जल्द झूठा साबित हो गया। 2 घंटे 3 मिनट बाद महिलाओं का मोर्चा समाप्त हुआ और फिर मैंने दूसरे लोगों से बात की…। कहने की बात यह है कि अब तक जितने भी जिलों में मराठा मोर्चे हुए हैं, उनमें रिकॉर्ड तोड़ भीड़ इसी मोर्चे में देखी गई। वह भी शायद इसलिए कि यह मोर्चा मराठा साम्राज्य की राजधानी में हो रहा था। वैसे लोगों को लग रहा होगा कि मैं इस मोर्चे की तारीफ कर रहा हूं, लेकिन ऐसा जरा भी नहीं है। मैंने तो बस सच्चाई ही बयां की है।

दोस्तों ध्यान रहे कि मेरे इस पोस्ट को जो लोग मेरी जाति से जोड़कर देखेंगे, उन महानुभावों को बता दूं कि पत्रकार की कोई जाति नहीं होती। हमारा काम सिर्फ लाखों लोगों की बात को जन-जन में पहुँचाना होता है। मोर्चे से एक दिन पहले ही कई युवा मोटर साइकिल पर मोर्चे के लिए माहौल बना रहे थे। उसी रात 11:30 मिनट पर, 8 से 13 साल के 15-20 बच्चों ने साइकिल रैली निकाली, जहां बच्चे ‘एक मराठा एक लाख मराठा के बराबर’ नारा देते हुए सातारा की गलियों में घूम रहे थे। समझ में नहीं आता कि जिसमें बच्चों से लेकर महिलाओं तक का बड़ा हुजूम शामिल है और जो मोर्चा दिन प्रतिदिन बड़ा रूप लेता जा रहा है, आखिर मराठाओं के इस अभियान पर सरकार अब तक चुप क्यों बैठी है और कोई कदम क्यों नहीं उठा रही है।

बहरहाल, आज के मराठा साम्राज्य की राजधानी सातारा में हुए मराठा क्रांति मोर्चे से आभास रहा है कि मराठाओं ने अपने साम्राज्य की राजधानी को जीत लिया, अब उनका अगला मुकाम देश की आर्थिक राजधानी मायानगरी मुंबई को अपनी ताकत दिखाने का है!

जय हिंद, जय महाराष्ट्र…

अवघे सातारा झाले मराठामय – राजधानी साताऱ्यात मराठा क्रांती मोर्चाला प्रचंड प्रतिसाद

सातारा – दिनांक 3 ऑक्टोबर

मराठा समाज्याच्या प्रमुख मागण्यांसाठी गेले अनेक दिवसांपासून प्रतीक्षेत असलेला साताऱ्यातील मराठा क्रांती मूक मोर्चा आज मराठयांच्या उस्फुर्त प्रतिसादाने पार पडला. सकाळी 11 वाजता शहरातील छत्रपती शाहू स्टेडियम पासून मोर्चाला सुरवात झाली. साताऱ्यातील मोर्चा यशस्वी करण्यासाठी राज्याच्या सर्व भागांमधून लोक मोठ्या संख्येने काल रात्रीपासूनच साताऱ्यात येण्यास सुरवात झाली होती. मोर्च्यात सहभागी होण्यासाठी जिल्ह्यातील लोकांनी घराला टाळे लावून संपूर्ण कुटुंबासह राजधानी साताऱ्यात आली होती.

हातामध्ये भगवे झेंडे, डोक्यावर भगवे फेटे, छातीवर छत्रपती शिवाजी माहाराज्यांचे बिल्ले असणारे मावळे लाखोंच्या संख्येने रस्त्यावर उतरले होते. महिलांचा सहभागही लक्षणीय होता तर युवतींनी बाईकरॅली द्वारे आपला सहभाग नोंदवला. जिल्हाधिकारी कार्यालयात मराठा भगिनींनी मागण्यांचे निवेदन दिल्यानंतर मोर्च्याची सांगता करण्यात आली.

जिल्हाधिकाऱ्यांकडे निवेदन देताना मराठा भगिनी

जिल्हाधिकाऱ्यांकडे निवेदन देताना मराठा भगिनी

मराठा क्रांती मोर्चा सातारा - ड्रोन फोटो

मराठा क्रांती मोर्चा सातारा – ड्रोन फोटो

कोण आहे मराठा मोर्चाच्या मागे ? शरद पवार की मराठा संघटना ? आरएसएस की पुरोगामी ? पुतिन आहे की ओबामा ? की ही ट्रम्पचीच चाल आहे ? – चंद्रकांत पाटील. 

खारघर, नवी मुंबई दिनांक- १ आॅक्टोबर २०१६

काही म्हणा, मराठा क्रांती मोर्चांमुळे राज्यात मोठी सामाजिक घुसळण सुरु झालीय. सगळ्यांनाच जाग आलीय. भल्याभल्यांना मराठा मोर्चाचा मोह आवरता आला नाही. साहजिकच मी आणि माझे कुटुंबियदेखील त्याला अपवाद नव्हतो. आम्ही जातीनं नवी मुंबईतल्या खारघरच्या मोर्चात सहभागी झालो होतो. मुळात नावातच पाटील असल्यामुळे जात लपवायचाही प्रश्न नव्हता. अनेकांच्या आडनावातला अनेकदा गुंता सुटत नाही. तोही प्रश्न माझ्यासाठी नव्हता. आणि तसं चोरून ठेवण्यासारखं काही उरलंच नाही. पण असो…
मला अजून एक समजलं नाही, की आतापर्यंत विधीमंडळ अधिवेशनाच्या काळात शेकडो जातींचे मोर्चे आले आणि गेले; पण कधी कोणाला मराठा मोर्चासारखी चर्चा करावी वाटलं नाही. खरं तर, मराठा जातीचा मोर्चा ही आता काहींची पोटदुखी झालीय तर, काहींना शांत राहून दोन जातीतल्या संघर्षातली गंमत बघताना गुदगुल्या होत आहेत. मोर्चातील शिस्त, आचारसंहिता, लाखांची संख्या यासारख्या गोष्टींचे देशभरात कौतुक होत आहे. मराठा मोर्चाला काही ठिकाणी ब्राम्हण, मुस्लिम, जैन समाजातील अनेक संघटनांनी उघडपणे पाठींबा दिला. तर दलित, ओबिसी, समाजातील काही संघटनांनी त्याला विरोध दर्शविला, हे पण जगजाहीर आहे.

अनेक ग्रुपवर चर्चा, वाद, विवाद, धमकीवजा इशारे, टोमणे, टीका-टिपणी यासारख्या गोष्टींचा बाजार फुललाय. काही जण जणू आपणच जातीअंताचे ठेकेदार असल्याचा आव आणून दुसऱ्याकडे संशयी नजरेने पहायला लागलेत. काही जण मराठ्यांना आरोपीच्या पिंजऱ्यात उभे करायला लागलेत. त्यामुळे मराठा जातीचे पत्रकारदेखील मोर्चाच्या बातम्यां पोस्ट टाकताना विचार करू लागलेत. साधी गोष्ट आहे व्हाट्स अॅप ग्रुपवर हजारो बातम्या शेअर केल्या जातात. कोणी प्रेसनोट टाकतो तर कोणी पीसीची इन्फो टाकतो. कोणी फाॅरवर्डेड म्हणतो तर कोणी प्लिज चेक म्हणतो. पण या मराठा क्रांती मुक मोर्चाच्या बातम्याच शेअर झाल्या नाही. मराठा जातीचेच नव्हे तर काही अपवाद वगळता इतर कोणत्याही पत्रकाराने देखील मोर्चाची बातमीच पत्रकारांच्या ग्रुपवर शेअर केली नाही. इथूनच जातीची खरी ओळख सुरू झाली….

दोन ओळीची बातमी लिहायची नाही आणि पत्रकारांनी कसं फेअर जर्नालिझम केलं पाहिजे याची अक्कल शिकवायची. जर आपण एवढं निरपेक्ष आहोत असं ज्यांना वाटतं त्यांना का नाही वाटलं की लाखाच्या संख्येने एवढे मोर्चे निघत आहेत. ते कशासाठी निघत आहेत ? त्याच्या मुळाशी जावं असं कधी का नाही वाटलं? कोण आहे या मोर्चाच्या मागे ? शरद पवार की मराठा संघटना ? आरएसएस की पुरोगामी ? पुतिन आहे की ओबामा ? की ही ट्रम्पचीच चाल आहे ? जेणेकरुन ‘अमेरिकन मराठे’ त्याला मतं देतील. अशा एक ना अनेक प्रश्नांची उत्तरे मिळाली असती. पण काठावरूनच हुशारी दाखवायची. प्रश्नाच्या मुळाशी जायचं नाही आणि उगाच आपल्या मुळावर उठलेत अशी बोंब ठोकायची हे बरं नाही. या मोर्चाच्या मागण्या काय आहेत ? त्याचं निवेदन किती पत्रकारांनी वाचलं ? कोणी तरी पोस्ट टाकतो त्याच्यावरूर लगेच आपल्या सोयीची असेल तर एका जातीच्या “अंगठ्यानी” लाईक करायचं. मग लगेच तिकडून दुसऱ्या जातीची कमेंट. मग सुरू होतं ते नेहमीचं…

खरं तर, या मोर्चाची सुरूवात कशी झाली एवढंच सांगता येईल. पण पुढे आता तो कुणाच्या हातात देखील राहिलेला नाही, हेही तितकंच खरं… तरीही काहीजण अकलेचे तारे तोडतात हे वाईट. विशेषतः इंग्रजी माध्यमांतून येणाऱ्या बातम्या ज्या लोकांचा मोर्चाशी संबध नाही अशां लोकांची मतं घेवून छापण्यात येत आहेत. मोर्चाला दलितविरोधी ठरवण्याचा विनाकारण प्रयत्न करत आहेत. त्यातल्या त्यात मराठा मोर्चांमागे हे शरद पवार, सहकार कायद्याची कडक अमंलबजावणी, ब्राम्हण मुख्यमंत्री, यासारख्या कथित गोष्टींचा वापर करून बातम्यांची पेरणी पद्धशीरपणे सुरू झाली. कधीकधी हसू येतं या बातम्यांचं. बातम्या देणारी “बांडगुळं” कोण आहेत, हे पत्रकारितेत असल्यामुळे सहज कळतं.

पण असो… जसजशी मोर्चाची व्याप्ती वाढत गेली तसतशी मोर्चांबद्दल मनातल्या मनात  तिरस्कार कऱणाऱ्यांची संख्याही वाढत गेली. ॲट्राॅसिटीच्या मुद्यामुळे दलित समाज दुखावला गेला तर आरक्षणाच्या मागणीमुळे  ओबीसी दुखावले. खरं तर, या मोर्चांमुळे आता सर्व जातींना जाग आली. त्यांनाही आपले प्रश्न आता कळायला लागले आहेत. ही बाब निरोगी समाजासाठी पोषक मानली पाहिजे. पण कुणाची पोटदुखी वाढली असेल तर त्याला इलाज नाही. मराठा हा बहुजन समाजात मोठा भाऊ मानला जातो. कदाचित त्यामुळेच मराठा मोर्चांची काॅपी करू लागले. असं आपल्या कुटूंबातही होतं. मोठ्याचं अनुकरण केल्याने काही बिघडणार नाही. ज्या मोर्चाची आचारसंहिता हे या मोर्चाचं गमक आहे. तरीसुद्धा उगाच आपली अक्कल पाजळाची. याच्या मागे कोण ? असा संभ्रम निर्माण करायचा. समजा शरद पवार असतील तर तुमच्या बापाचं काय जातं…. शरद पवारांनी जातीसाठी केलं म्हणून त्यांना जातीयवाद म्हणा आणि त्यांना राजकारणातून हद्दपार करा. ज्यांना जात नाही अशांना सत्तेवर आणा. त्यामुळे मराठा समाजाच्या मागण्यांमध्ये काहीही फरक पडणार नाही. मुळात बहुतांशी मराठा हा शेतकरी आहे. प्रश्न हे सामाजिक, आर्थिक आणि शैक्षणिक आहेत. पण बदलत्या परिस्थितीत या तिन्ही गोष्टींमध्ये जात आडवी येत असल्यामुळे मराठा समाजाला ती त्याच्या प्रगतीतला अडथळा वाटत आहे. मराठा समाजातील नव्या पिढीच्या मनात याचीच खदखद दिसून येते. मोर्चातल्या त्यांच्या  प्रचंड सहभागावरून हेच दिसून येते.

महागाई वाढली तर जातींचे मोर्चे निघतील का? जेव्हा जातीशी निगडित प्रश्न अाहेत तिथं जात कशी बाजूला जाईल? या मोर्चांची ताकद दिवसेंदिवस वाढण्यास सरकारच जबाबदार आहे. त्यासाठी गेल्या  पावसाळी अधिवेशनातल्या सगळ्या घडामोडी तपासल्या की सहज लक्षात येईल. तात्पुरती मलमपट्टी आणि सत्तेच्या बळावर आवाज दाबला कि असचं होणार. मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस मुख्यमंत्री झाल्यानंतर त्यांची भाषा खूपच बदलली. ते अपेक्षितच आहे. अधिवेशन काळात जोरजोरात आरडाओरड करताना ते दिसायचे. आपल्यापेक्षा ज्येष्ठ नेत्यांची कशी जिरवली अशा अविर्भावात वावरणाऱ्या मुख्यमंत्र्यांचा आवाज मराठा मोर्चानंतर थोडासा क्षीण होताना दिसतोय. मोर्चांवर तोडगा निघाला की ते पुन्हा चढ्या आवाजात बोलतीलही. ते महत्वाचे नाही. पण आता नव्याने सोशल मिडियावर ब्राम्हणांच्या हातूनच मराठ्यांना आरक्षण मिळणार असे मेसेज फिरवून खिजवण्याचा प्रयत्न सुरू झालाय. पण हे काही नवीन नाही. छत्रपती शिवाजी महाराज ते राजर्षी शाहू महाराज आणि आतापर्यंत ब्राम्हणांच्या हातूनच सगळ्या गोष्टी घडल्या. लोकशाहीच्या देशात मुख्यमंत्री हे घटनात्मक पद आहे, ते कोण्या एका जातीचे नाही. पण तरीही कुणाला वाटत असेल तर त्याला कोणाची हरकत नाही. कारण हा वाद जुनाच आहे, तो अनेकजण सोयीनुसार वापरतात. उदा. प्रादेशिक वादावर बोलताना पश्चिम महाराष्ट्रावर टिका करायची आणि विदर्भातील किती मुख्यमंत्री आणि किती काळ होते याची चर्चा करायची. मराठ्यांना आरक्षण पाहिजे म्हटलं की मग मराठा जातीचे किती मुख्यमंत्री झाले हे सांगायचं हे बरं नाही, असो.

मुद्दा हा मराठ्यांच्या मागण्यांचा आहे. त्या समजावून घेतल्या पाहिजेत. मुळात हे मोर्चे लाखोंच्या संख्येने आणि संघटितपणे होण्याला एक पार्श्वभूमी आहे. याच वर्षी १४ जुलैला कोल्हापूरला “मराठा गोलमेज परिषद” आयोजित करण्यात आली होती. मराठा समाजातील सामाजिक, सांस्कृतिक सुधारणा, आरक्षण, शेतकऱ्यांच्या आत्महत्या, शिक्षण, प्रत्येक जिल्ह्यात मराठा भवन, मराठ्यांचा इतिहास,  हुंडाबंदी, अंद्धश्रद्धा, व्यवसाय यासारख्या १८ ठरावांवर चर्चा झाली. त्यातच ३ आॅगस्टला मराठा समाजाच्या विविध मागण्यासाठी मुंबईत मोर्चा काढण्याचा निर्णय झाला. परिषदेतच संध्याकाळी अचानक एक धक्कादायक बातमी नगरच्या काही प्रतिनिधींना समजली. ती म्हणजे, आदल्या दिवशी १३ जुलैला रात्री कोपर्डीत एका चिमुरडीचा बलात्कार करून खून झाला. त्यामुळे नगरचे प्रतिनिधी संजीव भोर, अवधूत पवार, सोमनाथ कराळे तातडीने नगरला रवाना झाले.

या घटनेतील गांभीर्य पालकमंत्री राम शिदेंना पण आलं नव्हतं. त्यामुळं १५ जुलैनंतर समाज रस्त्यावर उतरला. या घटनेतले गांभिर्य वाढत गेले. त्याचवेळी  अॅट्राॅसिटीचा मुद्दा पुढे आला. तरीही काहीजण याबाबतची थेअरी मांडत बसले. अॅट्राॅसिटीचा आणि बलात्काराचा काय सबंध ? यावर चर्चा रंगवल्या गेल्या. पण कुणीही त्याच्या मुळाशी जाण्याचा प्रयत्न केला नाही. दलित विरूद्ध मराठा यातच सगळेजण मग्न झाले…..

त्या बातमीची तिव्रता १७-१८ तारखेनंतर वाढत गेली. अधिवेशनात ज्यावेळी विखे-पाटलांनी हा प्रश्न मांडला त्याचवेळी मोठा हंगामा झाला. मुख्यमंत्री अधिक गृहमंत्र्यांनी म्हणजे फडणवीसांनी एकदम कडक उत्तर देवून विरोधकांची कशी जिरवली, यात धन्यता मानली. दुसऱ्या दिवशीही विरोधक आक्रमक झाले. पृथ्वीराज चव्हाण, अजित पवार यांनी या घटनेचे गांभिर्य सांगूनही विधानसभेचे अध्यक्ष हरिभाऊ बागडे यांनी त्यांच्या सवयीप्रमाणे कोपर्डीच्या चर्चेची मागणी फेटाळून लावली. त्यामुळे त्यांच्याविरोधात अविश्वास ठराव आणायची वेळ आली होती. एकीकडे विरोधक चर्चा करण्यासाठी आग्रही होते. तर दुसरीकडे मुख्यमंत्री आम्ही चर्चेसाठी तयार आहोत असे म्हणत होते, पण अध्यक्षांनी चर्चेस नकार दिला. त्यामुळे विरोधक चांगलेच संतापले. पण नंतर सगळी सारवासारव झाली आणि सगळेच दुसऱ्या विषयात मग्न… खरं तर, आपणही या मोर्चात सगळं विसरून गेलो आहोत.

मुळात कोपर्डीचा उद्रेक सरकारने गांभिर्याने घेतला नाही. अधिवेशनात समाधानकारक उत्तर मिळालं नाही म्हणून अहमदनगरच्या कर्जतमध्ये मोर्चा निघाला. दरम्यान विविध मराठा संघटनांनी मुंबईत मोर्चा काढण्याची परवानगी मागितली पण सरकारने ती नाकारली. त्यानंतर कोल्हापूरचे इंद्रजित सावंत, नितेश राणे यांनी मुंबईत पत्रकार परिषद घेवून ही बाब सांगितली होती. पण त्याची दखल फारशी कुणी घेतली नाही. त्यावेळीही आंदोलकांची मागणी बलात्काऱ्यांना फाशी आणि ॲट्राॅसिटीच्या गैरवापराविरूद्ध होती. त्याचबरोबर मराठा आरक्षणाचीही मागणी होती. त्यात कसलीही लपवाछपवी असायचं कारणच नाही.

दरम्यान, या प्रकरणातील आरोपींची जात आणि त्याच्याशी संबंधित ॲट्राॅसिटीची धमकी यावर स्थानिक लोकांनी आवाज उठवल्यानंतर हे प्रकरण वाढत गेलं. प्रकाश आंबेडकर, रामदास आठवले, जोगेंद्र कवाडे यांना कोपर्डीला येण्यास मराठा समाजातील काही तरूणांनी विरोध केला. पोलिसांनीसुद्धा  लगेच दलित नेत्यांनी कोपर्डीला जाऊ नये, असा नियम केला. मग खऱ्या अर्थानं सुरू झालं राजकारण आणि काही माध्यमांचं  ‘दळण’.

शरद पवारांचं आणि राज ठाकरे याचं ॲट्राॅसिटीबद्दलचं वक्तव्य. त्यापाठोपाठ उदयनराजे भोसले उतरले. मग अजूनच मज्जा. अक्षरश: खिस पाडला सगळ्यांनी. ज्याच्यां त्याच्यां मनात अनेक दिवसांपासून ॲट्राॅसिटीबद्दल साचलेलं पित्त ते भडाभडा बाहेर पडलं. निमित्त मात्र पवार, ठाकरे, भोसले यांचं झालं. त्यात प्रतिमोर्चाचा मुद्दा मिळाला. पण कोपर्डीप्रकरणी सामाजिक तेढ निर्माण होऊ नये त्यामुळे प्रतिमोर्चे काढू नयेत अशी मागणी भारिप-बहुजन महासंघाचे नेते प्रकाश आंबेडकर यांनी केली. त्यानंतर कुठे थोडा तणाव कमी झाला.

या घडामोडी सुरू असताना ९ आॅगस्टला औरंगाबाद इथं मराठा क्रांती मूक मोर्चा झाला. विविध १२-१३ मराठा संघटना एकत्र आल्या. सर्व मतभेद बाजूला ठेवून त्यांनी आधी स्वत:ला आचारसंहिता लागू केली आणि नंतर दुसऱ्यांना सांगितली. त्यांच्या आदर्श संहितेचं दर्शन सगळ्या जगाला पहायला मिळतंय. तो मोर्चा मूक होता पण धडकी भरवणारा होता. अनेकांची झोप उडवणारा होता. तरीही मुद्दामहून त्या मोर्चाची दखल घेतली गेली नाही. तरीही काही पेपरमध्ये मोर्चाची बातमी सिंगल काॅलम आणि पवार-भोसले-ठाकरेंची ॲट्राॅसिटी बातमी हाप पेज… दोन पॉवरफुल मराठ्यांसह एक सीकेपी आयता मिळाला…छाप की छाप !! मराठा विरूद्ध दलित आयती संधी सोडायची कशाला? पण सोशल मिडियाची कमाल इतकी कि मराठ्यांनी प्रसिद्धी माध्यमांना भिकच घातली नाही. तिथूनच खऱ्या अर्थानं टिव्ही चॅनल्सची आणि पेपरवाल्यांची गोची सुरू झाली.

पाच लाखांचा मोर्चा काढूनदेखील माध्यमांनी आपली दखल घेतली नसल्याची खंत मराठ्यांनी मनात ठेवली. मराठा तरूणांनी सोशल मिडिया हाच आपला मिडिया मानून आतापर्यंत मोर्चा पुढे नेला आहे. आणि इथूनच माध्यमांची खरी फरफट सुरू झाली. आता कोणी हाप पेज छापतोय तर कोणी फुल पेज… अनेकांनी आता आपला पेपरच मराठ्यांच्या चरणी अर्पण केलाय. अमूक एका मोर्चाची बातमी तुम्ही छापली नाही म्हणून आम्ही तुमचा पेपर बंद करतो. अशी एक पोस्ट पडली की लगेच सगळे टरकतात. टिव्ही चॅनल्सचीसुद्धा स्थिती त्यापेक्षा काही वेगळी नाही.

मराठा मोर्चा हा शिस्तबद्धपणे आणि शांततेत निघतो, याबद्दल मुख्यमंत्र्यांसह सगळेच राजकारणी कौतुकाच्या बाता मारतात आणि मूळ मुद्याला बगल देतात. हा चालूपणाच आहे. आम्ही चर्चेला तयार आहोत म्हणायचं. पण चर्चा कोणाशी करणार हे नाही सांगायचं. लाखोंच्या संख्येने निघणाऱ्या मोर्चाला चेहराच नाही, हे ठाऊक असतानासुद्धा मंत्री गट प्रत्येक जिल्ह्यातील आयोजकांशी जाऊन चर्चा करेल, असं चंद्रकांतदादा पाटील यांनी जाहीर केलं.  मुळात मराठा मोर्चाची आचारसंहिता सर्वजण काटेकोरपणे पाळतात. त्यामध्ये कोणी नेता नाही की पदाधिकारी नाही. त्यामुळे सरकार कुणाशी चर्चा करणार? असा प्रश्न निर्माण होतो. याआधी “चर्चा कसली करता निर्णय घ्या” असा मेसेज मराठा मोर्चात फिरलेला आहे. त्यामुळे कोणीही मराठा आता सरकारबरोबर चर्चेला जाण्याचं धाडस करणार नाही. संघटनेवालेही नाही आणि राजकारणी तर नाहीच नाही.

सरकारला वाटतं तितकं आता हे प्रकरण सोपं राहिलेलं नाही. मोर्चामागे पवारांचा हात आहे, सामनामधलं कार्टून, साखर सम्राट, शिक्षण सम्राट, मोर्चेकऱ्यांचे कौतुक, मुख्यमंत्र्यांचं भावनिक भाषण हे काही मराठ्यांच्या मागण्यांचं उत्तर राहिलेलं नाही. केवळ कृती हेच उत्तर असेल. मराठा क्रांती मोर्चांच्या निवेदनांमधून सगळ्या मागण्या सरकारपर्यंत पोहचलेल्या आहेत. पण मुख्यमंत्री म्हणतात की मागाण्यांमध्ये एकवाक्यता नाही. माझ्यामते वेगवेगळ्या ठिकाणी वेगवेगळ्या मागण्या असतीलही. मुख्य मागण्यांसह इतर मागण्यांची यादी बरीच आहे. त्यामुळे मराठा समाजाला अपेक्षित असलेल्या मागण्या सरकारला माहित नाहीत, असं म्हणायचं कारणच नाही.

मराठा समाजाच्या नाकावर टिच्चून ब. म. पुरंदरेंना महाराष्ट्र भूषण पुरस्कार दिला, तो सरकारने मागे घ्यावा ही मागणी आधीचीच आहे. पण त्या मागणीपेक्षा इतर मागण्यांना मुक मोर्चाने महत्व दिले आहे. त्यातील महत्वाच्या मागण्या…
१) कोपर्डी घटनेतील आरोपीवर शिघ्रगतीने आरोपपत्र दाखल करून खटल्याचा निर्णय लावणे;
२) ॲट्रॉसिटी कायद्याचा गैरवापर व त्यामुळे मराठा समाजावर होणारा अन्याय अत्याचार;
३) मराठा जातीच्या अर्जदारांना कुणबी जातीचे प्रमाणपत्र मिळणे;
४) शेतीमालाला हमीभाव मिळणे;
५) छत्रपती शिवरायांचे मुंबईत भव्य स्मारक उभारणे;
६) मराठा समाजासाठी नोकरीत आरक्षण;
७) अण्णासाहेब पाटील महामंडळ मराठा समाजासाठी सीमित करून योजना राबविणे;
८) स्वामिनाथन आयोगाच्या शिफारशी लागू करणे;
९) जमीन संपादन करून शेतकऱ्यांना भिकेला लावणे बंद करणे;
१०) आत्महत्याग्रस्त शेतकरी कुटुंबास आर्थिक मदत आणि सरकारी नोकरी;

या वरील मागण्यांवर सरकारने कोणत्याही तथाकथित मराठा नेत्यांना बोलावून चर्चा करण्याची अजिबात आवश्यकता नाही. तसेच सरकारी स्तरावर कमिट्या, सब-कमिट्या नेमून धूळफेक करू नये, अशीच एकमुखी मागणी सोशल मिडियावर झळकत आहे.

गेल्या ३०० वर्षांत प्रथमच मराठा समाज जागा झालेला नाही, तर एकत्र आला आहे. कोणत्याही नेतृत्वाशिवाय आपल्या तीव्र भावना इतक्या संयमी व शिस्तबद्धपणे व्यक्त केल्या जात आहेत. राज्यातच नव्हे तर देशात हे पहिल्यांदाच घडत आहे. नाहीतर सामनातल्या कार्टून सारखा खोडसाळपणा पुन्हा होऊ शकतो. मराठा समाज इतका दिलदार आहे की त्यानं माफही केलं असतं. पण प्रतिष्ठेचा मुद्दा करून संजय राऊत यांनी माफी मागितली नाही. याची सल मराठ्यांच्या मनांत आता कायमची राहिली. त्याची किंमत शिवसेनेला आज ना उद्या मोजावी लागणार यात शंका नाही.

या मोर्चांची दिशा भरकटण्याआधी सरकारने तात्काळ कृती केली पाहिजे. पण चर्चा कुणाशी करायची हा प्रश्न जर सरकारसमोर असेल तर विशेष अधिवेशन बोलवण्याचा पर्यायसुद्धा सरकारकडे आहे. त्यामध्ये या सर्व मागण्या किंवा मुद्द्यांवर सरकारने निर्णय घेऊन ते पत्रकार परिषदेमधे जाहीर करावेत, अशी मराठा मोर्चाची विनंती आहे.

त्याचवेळी ज्या मागण्या सरकारला मान्य करणं शक्य नाही त्यादेखील सरकारने सांगितल्या पाहिजेत. त्यावर काहीच तोडगा काढला नाही तर हे आंदोलन कोणत्या दिशेला जाईल, याची कल्पना सरकारला आहे. मुख्यमंत्री सक्षम असल्यामुळे त्यांना कुणी शिकवण्याची गरजही नाही. त्यामुळे ज्या मागण्या अवाजवी असतील त्या मागे ठेवू शकतात. तसचं ज्या मागण्यांमध्ये कायदेशीर अडथळे आहेत, त्या बाबतही सरकारने स्पष्टता ठेवायला हवी. नाही तर अवघड जागेचं दुखणं होईल. जेवढी पारदर्शकता येईल तेवढं सरकारचं काम सोपं होईल. या मोर्चाचे ‘लक्ष’ निश्चित असल्यामुळे ‘सर्जिकल स्ट्राईक’मध्ये मूक मोर्चा विरून जाईल या भ्रमात कुणी राहू नये.

आता सरकारपुढे जो पेच असणार आहे तो मराठा आरक्षण आणि अॅट्राॅसिटीचा. यामधील कायदेशीर बाबी केंद्र सरकार आणि कोर्टाशी संबधित आहेत. आणि त्या मराठा समाजाला माहित नाहीत, असं मानण्याचं कारण नाही. तेवढा हा समाज प्रगल्भ आहे. मुळात त्या मागण्यांची पूर्तता करण्यासाठी सरकार गंभीर आहे की नाही, यासाठी सरकारला विश्वासास पात्र ठरावं लागेल.  मराठा आरक्षण आणि अॅट्राॅसिटीचा विषय सहजासहजी सुटणारा नसला तरी आता सरकारचा इतका अभ्यास झाला आहे की मोर्चेकऱ्यांशी चर्चा करण्याची आवश्यकता नाही. पण इतर मागण्यांसाठी सरकार कोणाची वाट पाहतयं हे कळायला पाहिजे. मराठा मोर्चांमुळे राज्यात मोठी सामाजिक घुसळण सुरू झालीय. सगळ्या जाती-धर्माचे लोक आपापल्या मागण्या घेवून रस्त्यावर उतरत आहेत. एकमेकांवर आरोप प्रत्यारोप करण्याची वेळ निघून गेली आहे, हे प्रत्येकाला ठाऊक आहे. म्हणूनच आता कृती करण्याचीच वेळ आली आहे. मोर्चाच्या मागे कोण आहे? याचा शोध घेण्यात खरंच वेळ दवडू नका. कारण या मोर्चांना चेहरा नाही. पण या मोर्चांचा आत्मा मात्र ‘ती’ चिमुरडीच आहे !

uddhav thackrey apologises marathas over cartoon controversy

‘सामना’तील व्यंगचित्राबद्दल उद्धव ठाकरेंकडून जाहीर माफी

मुंबई : ‘सामना’तील वादग्रस्त व्यंगचित्राबद्दल शिवसेना पक्षप्रमुख उद्धव ठाकरे यांनी पत्रकार परिषद घेत जाहीर माफी मागितली आहे. “व्यंगचित्रामुळे भावना दुखावल्या असल्यास, शिवसेनेचा प्रमुख म्हणून महाराष्ट्रातील माझ्या माता-भगिनींची माफी मागतो.”, असे म्हणत उद्धव ठाकरेंनी जाहीर माफी मागितली आहे.

गेल्या काही दिवसांपासून शिवसेनेचं मुखपत्र असलेल्या ‘सामना’ दैनिकातील व्यंगचित्रकार श्रीनिवास प्रभुदेसाईंनी काढलेल्या व्यंगचित्रावरुन राज्यातील राजकारण तापलं होतं. मराठा मोर्चांबद्दल वादग्रस्त ठरलेल्या व्यंगचित्रावरुन शिवसेनेवर विरोधकांकडून जोरदार टीका केली जात होती. व्यंगचित्रकार श्रीनिवास प्रभुदेसाई यांनी ‘सामना’तून दिलगिरी व्यक्त केली होती. मात्र, तरीही वाद कमी होण्याचा नाव घेत नव्हता. अखेर आज उद्धव ठाकरेंनी पत्रकार परिषद घेऊन जाहीर माफी मागितली आहे.

उद्धव ठाकरेंकडून जाहीर माफीनामा

“शिवराय आमचे दैवत आहेत. त्यामुळे आम्ही कधीही महिलांचा अवमान केला नाही. शिवसैनिक माता भगिनींचा अपमान करु शकत नाही. मात्र, तरीही महाराष्ट्रातल्या माता भगिनींना सांगतोय की, व्यंगचित्रामुळे भावना दुखावल्या असल्यास शिवसेनेचा प्रमुख म्हणून माफी मागतो.”, अशा शब्दात उद्धव ठाकरे यांनी जाहीर माफी मागितली.

“गेल्या आठवड्यात व्यंगचित्रावरुन वाद निर्माण करण्याचा प्रयत्न केला गेला. व्यंगचित्राचा हेतू अपमान करण्याचा नव्हता. व्यंगचित्राचा वाद शांत झालाय, मात्र अपप्रचार माझ्या जिव्हारी लागला. यादरम्यान शिवसेनेच्या बाजूने उभं राहणारऱ्या शिवसैनिकांना धन्यवाद देतो”, असेही यावेळी उद्धव ठाकरे म्हणाले.

“मराठा आरक्षणासंदर्भात विशेष अधिवेशन बोलवा”

मराठा आरक्षण देण्याबाबत मुख्यमंत्र्यांवर आमचा विश्वास आहे. मात्र, मराठा आरक्षणाचा मुद्दा चिघळत ठेवण्यापेक्षा कालमर्यादा ठरवायला हवी. यासंदर्भात एक दिवसाचं विशेष अधिवेशन बोलावण्याची गरज आहे, असे उद्धव ठाकरे म्हणाले. शिवाय, शिवसेनेने विशेष अधिवेशनाची मागणी लेखी स्वरुपात दिली असल्याची माहितीही त्यांनी दिली.

संभाजी ब्रिगेडकडूनही वादावर पडदा

उद्धव ठाकरेंच्या जाहीर माफीनंतर संभाजी ब्रिगेडकडूनही व्यंगचित्राच्या वादावर पडदा टाकण्यात आला आहे. संभाजी ब्रिगेडचे नेते विकास पासलकर म्हणाले, “या प्रकरणात राजकारणाचा कुठल्याही प्रकारचा संबंध नाही. व्यंगचित्रावरुन संतापाच्या प्रतिक्रिया या जनभावना होत्या. उद्धव ठाकरेंच्या माफीनंतर आता वाद संपला आहे.

मुंबईत धडकणार मराठा क्रांती मोर्चा दिवाळीनंतर..! राज्यव्यापी समन्वय समितीच्या बैठकीला उत्स्फुर्त प्रतिसाद

मुंबई, ता.30: राज्यभरात सुरू असलेल्या मराठा क्रांती मोर्चा राजधानी मुंबईत दिवाळीनंतर धडकणार आहे. आज शिवाजी मंदीर मधे राज्यभरातील समन्वय समितीच्या कार्यकर्त्याची बैठक झाली. यावेळी मुंबईतल्या मोर्चाबाबत उपस्थितांमधे प्रचंड आग्रह होता. मोर्चाची तारिख आजच जाहीर करावी अशी आग्रही मागणी करण्यात येत होती. मात्र मुंबईतला मोर्चा हा जगातला सर्वात मोठा मोर्चा म्हणून नियोजन करण्याची आवश्यकता आहे. त्यासाठी वेळ व समन्वय गरजेचा अाहे. मुंबईची भौगोलिक स्थिती, वाहनांची पार्किंग व्यवस्था, एवढी मोठी संख्या एकत्र येण्यासाठीची जागा व मुंबईतली वाहतुक यंत्रणा याचे नियोजन करावे लागेल. अशी भूमिका जिल्ह्याजिल्ह्यातून आलेल्या समन्वयकांनी मांडली. मात्र काही संघठनांचा आग्रह मोर्चाची तारिख निश्चीत करा असा आग्रह होता. सरकारला कळू द्या मराठ्यांची ताकद, असा सुरही काहींनी लावला होता.
अखेर महिला कार्यकर्तांनी मध्यस्थी करून मोर्चाबाबत समन्वयाने निर्णय घेण्याची सूचना केली.
त्यावर, मोर्चा दिवाळी नंतर व हिवाळी अधिवेशनाच्या अगोदर काढण्याच्या निर्णयावर एकमत झाले.
त्यासाठी बैठकीनंतर प्रत्येक जिल्ह्यातून आलेल्या कार्यकर्त्यांशी चर्चा करण्यात आली.
दरम्यान, यंदाच्या दिवाळीत प्रत्येक घरात कोपर्डी बलात्कारची बळी ठरलेल्या भगिनीला आदरांजली म्हणून एक पणती लावण्याचा निर्णय बैठकीत घेण्यात आला. तर दिवाळीत नवी कपडे घातल्यास त्यावर एक काळी फित लावून मराठा मोर्चाच्या मागण्या मान्य न झाल्याचा निषेध नोंदवण्याचाही निर्णय झाला.
राज्यभरातील मराठा समाज मुंबईत मोर्चाला उपस्थित राहणार असल्याने त्यासाठीच्या तयारीची राज्यव्यापी बैठक लवकरच घेण्यात येणार आहे. या बैठकीतच मुंबईतल्या महामोर्चाची अंतिम तारिख निश्चित करण्यात येणार आहे.
आजच्या बैठकीला भंडारा, गोंदीया वगळता राज्यातील सर्व जिल्ह्यातून सुमारे 1500 संयोजक व समन्वयक आले होते.

maratha-kranti-morcha-banner-2