बुलेटने नाही बॅलेटने उत्तर देऊ – मराठा युवतीने मुख्यमंत्र्याना सुनावले

कोपर्डी प्रकरण, मराठा आरक्षण यासह मराठयांवर होणाऱ्या अन्याय आणि अत्याचार विरोधात मराठा समाजातील युवतींनी आज अकोला दौऱ्यावर असणार्‍या मुख्यमंञी देवेंद्र फडणवीस यांचा ताफा अडवला, यावेळी मुख्यमंञ्यासमवेत मंञी रणजित पाटील, मंञी गिरिश महाजन उपस्थित होते.

akola-road-block-by-maratha-girls

यावेळी मुख्यमंत्र्यांनी आंदोलक युवतींशी चर्चा केली. यावेळी हिमानी भालतिलक या युवतीने “आम्ही आता बुलेटने नाही बॅलेटने उत्तर देणार” असल्याचा टोला थेट मुख्यमंत्र्यांना लगावला. सत्ता असतांनाही भाजप सरकार कोपर्डी सारख्या प्रकरणांमध्ये दिरंगाई करीत असून आगामी निवडणुकांमध्ये आम्ही मराठे आता मतपेटीतूनच उत्तर देणार असल्याचे या युवतीने थेट मुख्यमंत्री फडणवीस यांना उद्देशुन म्हटले. या युवतीने धाडस करीत थेट मुख्यमंत्र्यांवरच प्रश्नांची सरबत्ती केली.

akola-maratha-girls

akola-maratha-morcha

maratha-kranti-morcha-hyderabad

हैदराबादला मराठा मोर्चा- हजारो उतरले रस्त्यावर

हैदराबाद- कोपर्डी येथील अल्पवयीन मुलीवर झालेल्या अत्याचारासंदर्भात हैदराबाद येथे अभियांत्रिकीच्या विद्यार्थ्यांनी गांधी जयंतीच्या निमित्ताने रविवारी संध्याकाळी मेणबत्ती पेटवून शांततेच्या मागार्ने निषेध नोंदविला. यावेळी विविध राज्यांतून आलेले हजारो युवक या मोर्चात सहभागी झाले. 
कोपर्डी येथील अल्पवयीन मुलीवर अत्याचार करणाऱ्या नराधमांना कडक शिक्षा करावी, मराठा समाजाला आरक्षण मिळावे अशा विविध मागण्यांसाठी राज्यात काढण्यात येत असलेल्या मोर्चाची ठिणगी आता हैदराबादपर्यंत जाऊन पोचली आहे.
 
गेल्या महिनाभरापासून मराठा मोर्चाचे सत्र सुरू असून लाखोंच्या संख्येत मराठा समाज त्यात सहभागी होत आहे. त्यामुळे राज्यातील राजकीय सूत्रेदेखील झपाट्याने हालू लागली आहेत. याच मोर्चांची प्रेरणा घेत कोपर्डी येथील अल्पवयीन मुलीवर अत्याचार करणाऱ्या नराधमांना कडक शिक्षा करावी या प्रमुख मागणीसाठी हा हैदराबादमध्ये मोर्चा आयोजित करण्यात आला होता. त्यात हजारोंच्या संख्येने महाराष्ट्रासोबत देशभरातील विविध राज्यांतून शिक्षण घेण्यासाठी आलेल्या सर्व विद्यार्थ्यांनी उत्स्फूर्तपणे सहभाग घेतला. 
माणुसकीला काळीमा फासणाऱ्या या घटनेच्या विरोधात हैदराबाद शहरातील तरुण आणि स्वामी विवेकानंद युथ असोसिएशन या सामाजिक संघटनांच्या वतीने या मोचाचे आयोजन करण्यात आले होते. मोर्चामध्ये हैदराबाद शहरातील संघटनेचे युवा अध्यक्ष वेलाला राममोहन व हरी बाबू उपस्थित होते. तर मोर्च्याच्या आयोजनात सागर मालपुरे, सुशांत पवार, कल्पेश कोतकर, विनोद देवरे, मनोज पाटील या राज्यातील विद्यार्थांनी महत्त्वाची भूमिका बजावली.
 
देशातील कायदा सुव्यवस्था बिघडली असून सतत बलात्कारासारख्या घटना होत आहेत. त्यामुळे देशात महिला, मुलीच्या सुरक्षेचा प्रश्न ऐरणीवर आला आहे. राज्यात १३ जुलै रोजी अहमदनगरमधील कोपर्डी परिसरात राहणाऱ्या अल्पवयीन मुलीवर बलात्कार करून तिची निर्घृणपणे हत्या करण्यात आली. त्यामुळे दिल्ली येथे घडलेल्या निर्भया हत्याकांडाची पुर्नरावृत्ती झाली. मात्र त्यातील आरोपींना अद्याप कोणतीही शिक्षा झालेली नाही. या नराधमांना कठोर फाशीची शिक्षा व्हायला हवी. त्या पीडित कुटुंबाला न्याय मिळावा आणि पुन्हा असा प्रसंग देशभरात कुठेही घडू म्हणून आम्ही या मोर्चाचे आयोजन केल्याची माहिती सागर मालपुरे यांनी दिली.
 
पंधरा दिवस केले नियोजन
आंदोलन करण्यासाठी विविध परवानग्या घेणे आवश्यक असते. त्यात आम्ही सर्व विद्यार्थी परराज्यात हे आंदोलन करणार होतो. त्यामुळे आंदोलना दरम्यान कोणताही गैरप्रकार होऊ नये यासाठी आम्ही विशेष काळजी घेतली होती. त्यासाठी आवश्यक असलेल्या परवानग्यांसाठी आम्ही 15 दिवस आधीपासूनच तयारी केली होती. स्थानिक संघटनांने मदत केल्याने मोर्चा सुरळीत पार पडला, असे नियोजन करणाऱ्या विद्यार्थ्यांनी सांगितले.
originally published by esakal.com
maratha-kranti-morcha-satara

मराठा क्रांती मोर्चा एक पत्रकार के नजर से

मराठा क्रांती मोर्चा के बारें में विनोद जगदाले news24 के वरिष्ठ पत्रकार ने अपने अनुभव और विचार साझा किये है..

दोस्तों..
सातारा-पुणे हाईवे से गुजरते समय आपसे कुछ बातें शेयर कर रहा हूं, जरा ध्यान दीजिएगा। बता दूं कि मराठा क्रांति मोर्चा की कवरेज के लिए मैं दो दिन सातारा में था, इससे पहले नवी मुंबई में मराठा क्रांति मोर्चा का कवरेज किया था। सातारा के मोर्चे में एक बात मुख्य रूप से उजागर हुई कि आरक्षण को लेकर मराठा समाज की महिलाएं काफी बड़ी तादात में आज भी इस मोर्चे में शामिल हुईं।
पहले तो 2 किलोमीटर मैं खुद मोर्चे के साथ चला। फिर सोचा कि चलो मोर्चे में शामिल वकील और डॉक्टर्स का क्या कहना है देखते हैं, मोर्चे के स्टार्टिंग पॉइंट से मैं चल रहा था कि राधिका रोड पर मोर्चा आते ही मैं वहां रुक गया और सोचा कि कुछ ही देर में महिलाओं का मोर्चा आगे बढ़ेगा तो उनके पीछे चले आ रहे पुरुषों (डॉक्टर और वकील) से बात कर लूंगा, लेकिन मेरा वह कयास जल्द झूठा साबित हो गया। 2 घंटे 3 मिनट बाद महिलाओं का मोर्चा समाप्त हुआ और फिर मैंने दूसरे लोगों से बात की…। कहने की बात यह है कि अब तक जितने भी जिलों में मराठा मोर्चे हुए हैं, उनमें रिकॉर्ड तोड़ भीड़ इसी मोर्चे में देखी गई। वह भी शायद इसलिए कि यह मोर्चा मराठा साम्राज्य की राजधानी में हो रहा था। वैसे लोगों को लग रहा होगा कि मैं इस मोर्चे की तारीफ कर रहा हूं, लेकिन ऐसा जरा भी नहीं है। मैंने तो बस सच्चाई ही बयां की है।

दोस्तों ध्यान रहे कि मेरे इस पोस्ट को जो लोग मेरी जाति से जोड़कर देखेंगे, उन महानुभावों को बता दूं कि पत्रकार की कोई जाति नहीं होती। हमारा काम सिर्फ लाखों लोगों की बात को जन-जन में पहुँचाना होता है। मोर्चे से एक दिन पहले ही कई युवा मोटर साइकिल पर मोर्चे के लिए माहौल बना रहे थे। उसी रात 11:30 मिनट पर, 8 से 13 साल के 15-20 बच्चों ने साइकिल रैली निकाली, जहां बच्चे ‘एक मराठा एक लाख मराठा के बराबर’ नारा देते हुए सातारा की गलियों में घूम रहे थे। समझ में नहीं आता कि जिसमें बच्चों से लेकर महिलाओं तक का बड़ा हुजूम शामिल है और जो मोर्चा दिन प्रतिदिन बड़ा रूप लेता जा रहा है, आखिर मराठाओं के इस अभियान पर सरकार अब तक चुप क्यों बैठी है और कोई कदम क्यों नहीं उठा रही है।

बहरहाल, आज के मराठा साम्राज्य की राजधानी सातारा में हुए मराठा क्रांति मोर्चे से आभास रहा है कि मराठाओं ने अपने साम्राज्य की राजधानी को जीत लिया, अब उनका अगला मुकाम देश की आर्थिक राजधानी मायानगरी मुंबई को अपनी ताकत दिखाने का है!

जय हिंद, जय महाराष्ट्र…

अवघे सातारा झाले मराठामय – राजधानी साताऱ्यात मराठा क्रांती मोर्चाला प्रचंड प्रतिसाद

सातारा – दिनांक 3 ऑक्टोबर

मराठा समाज्याच्या प्रमुख मागण्यांसाठी गेले अनेक दिवसांपासून प्रतीक्षेत असलेला साताऱ्यातील मराठा क्रांती मूक मोर्चा आज मराठयांच्या उस्फुर्त प्रतिसादाने पार पडला. सकाळी 11 वाजता शहरातील छत्रपती शाहू स्टेडियम पासून मोर्चाला सुरवात झाली. साताऱ्यातील मोर्चा यशस्वी करण्यासाठी राज्याच्या सर्व भागांमधून लोक मोठ्या संख्येने काल रात्रीपासूनच साताऱ्यात येण्यास सुरवात झाली होती. मोर्च्यात सहभागी होण्यासाठी जिल्ह्यातील लोकांनी घराला टाळे लावून संपूर्ण कुटुंबासह राजधानी साताऱ्यात आली होती.

हातामध्ये भगवे झेंडे, डोक्यावर भगवे फेटे, छातीवर छत्रपती शिवाजी माहाराज्यांचे बिल्ले असणारे मावळे लाखोंच्या संख्येने रस्त्यावर उतरले होते. महिलांचा सहभागही लक्षणीय होता तर युवतींनी बाईकरॅली द्वारे आपला सहभाग नोंदवला. जिल्हाधिकारी कार्यालयात मराठा भगिनींनी मागण्यांचे निवेदन दिल्यानंतर मोर्च्याची सांगता करण्यात आली.

जिल्हाधिकाऱ्यांकडे निवेदन देताना मराठा भगिनी

जिल्हाधिकाऱ्यांकडे निवेदन देताना मराठा भगिनी

मराठा क्रांती मोर्चा सातारा - ड्रोन फोटो

मराठा क्रांती मोर्चा सातारा – ड्रोन फोटो

कोण आहे मराठा मोर्चाच्या मागे ? शरद पवार की मराठा संघटना ? आरएसएस की पुरोगामी ? पुतिन आहे की ओबामा ? की ही ट्रम्पचीच चाल आहे ? – चंद्रकांत पाटील. 

खारघर, नवी मुंबई दिनांक- १ आॅक्टोबर २०१६

काही म्हणा, मराठा क्रांती मोर्चांमुळे राज्यात मोठी सामाजिक घुसळण सुरु झालीय. सगळ्यांनाच जाग आलीय. भल्याभल्यांना मराठा मोर्चाचा मोह आवरता आला नाही. साहजिकच मी आणि माझे कुटुंबियदेखील त्याला अपवाद नव्हतो. आम्ही जातीनं नवी मुंबईतल्या खारघरच्या मोर्चात सहभागी झालो होतो. मुळात नावातच पाटील असल्यामुळे जात लपवायचाही प्रश्न नव्हता. अनेकांच्या आडनावातला अनेकदा गुंता सुटत नाही. तोही प्रश्न माझ्यासाठी नव्हता. आणि तसं चोरून ठेवण्यासारखं काही उरलंच नाही. पण असो…
मला अजून एक समजलं नाही, की आतापर्यंत विधीमंडळ अधिवेशनाच्या काळात शेकडो जातींचे मोर्चे आले आणि गेले; पण कधी कोणाला मराठा मोर्चासारखी चर्चा करावी वाटलं नाही. खरं तर, मराठा जातीचा मोर्चा ही आता काहींची पोटदुखी झालीय तर, काहींना शांत राहून दोन जातीतल्या संघर्षातली गंमत बघताना गुदगुल्या होत आहेत. मोर्चातील शिस्त, आचारसंहिता, लाखांची संख्या यासारख्या गोष्टींचे देशभरात कौतुक होत आहे. मराठा मोर्चाला काही ठिकाणी ब्राम्हण, मुस्लिम, जैन समाजातील अनेक संघटनांनी उघडपणे पाठींबा दिला. तर दलित, ओबिसी, समाजातील काही संघटनांनी त्याला विरोध दर्शविला, हे पण जगजाहीर आहे.

अनेक ग्रुपवर चर्चा, वाद, विवाद, धमकीवजा इशारे, टोमणे, टीका-टिपणी यासारख्या गोष्टींचा बाजार फुललाय. काही जण जणू आपणच जातीअंताचे ठेकेदार असल्याचा आव आणून दुसऱ्याकडे संशयी नजरेने पहायला लागलेत. काही जण मराठ्यांना आरोपीच्या पिंजऱ्यात उभे करायला लागलेत. त्यामुळे मराठा जातीचे पत्रकारदेखील मोर्चाच्या बातम्यां पोस्ट टाकताना विचार करू लागलेत. साधी गोष्ट आहे व्हाट्स अॅप ग्रुपवर हजारो बातम्या शेअर केल्या जातात. कोणी प्रेसनोट टाकतो तर कोणी पीसीची इन्फो टाकतो. कोणी फाॅरवर्डेड म्हणतो तर कोणी प्लिज चेक म्हणतो. पण या मराठा क्रांती मुक मोर्चाच्या बातम्याच शेअर झाल्या नाही. मराठा जातीचेच नव्हे तर काही अपवाद वगळता इतर कोणत्याही पत्रकाराने देखील मोर्चाची बातमीच पत्रकारांच्या ग्रुपवर शेअर केली नाही. इथूनच जातीची खरी ओळख सुरू झाली….

दोन ओळीची बातमी लिहायची नाही आणि पत्रकारांनी कसं फेअर जर्नालिझम केलं पाहिजे याची अक्कल शिकवायची. जर आपण एवढं निरपेक्ष आहोत असं ज्यांना वाटतं त्यांना का नाही वाटलं की लाखाच्या संख्येने एवढे मोर्चे निघत आहेत. ते कशासाठी निघत आहेत ? त्याच्या मुळाशी जावं असं कधी का नाही वाटलं? कोण आहे या मोर्चाच्या मागे ? शरद पवार की मराठा संघटना ? आरएसएस की पुरोगामी ? पुतिन आहे की ओबामा ? की ही ट्रम्पचीच चाल आहे ? जेणेकरुन ‘अमेरिकन मराठे’ त्याला मतं देतील. अशा एक ना अनेक प्रश्नांची उत्तरे मिळाली असती. पण काठावरूनच हुशारी दाखवायची. प्रश्नाच्या मुळाशी जायचं नाही आणि उगाच आपल्या मुळावर उठलेत अशी बोंब ठोकायची हे बरं नाही. या मोर्चाच्या मागण्या काय आहेत ? त्याचं निवेदन किती पत्रकारांनी वाचलं ? कोणी तरी पोस्ट टाकतो त्याच्यावरूर लगेच आपल्या सोयीची असेल तर एका जातीच्या “अंगठ्यानी” लाईक करायचं. मग लगेच तिकडून दुसऱ्या जातीची कमेंट. मग सुरू होतं ते नेहमीचं…

खरं तर, या मोर्चाची सुरूवात कशी झाली एवढंच सांगता येईल. पण पुढे आता तो कुणाच्या हातात देखील राहिलेला नाही, हेही तितकंच खरं… तरीही काहीजण अकलेचे तारे तोडतात हे वाईट. विशेषतः इंग्रजी माध्यमांतून येणाऱ्या बातम्या ज्या लोकांचा मोर्चाशी संबध नाही अशां लोकांची मतं घेवून छापण्यात येत आहेत. मोर्चाला दलितविरोधी ठरवण्याचा विनाकारण प्रयत्न करत आहेत. त्यातल्या त्यात मराठा मोर्चांमागे हे शरद पवार, सहकार कायद्याची कडक अमंलबजावणी, ब्राम्हण मुख्यमंत्री, यासारख्या कथित गोष्टींचा वापर करून बातम्यांची पेरणी पद्धशीरपणे सुरू झाली. कधीकधी हसू येतं या बातम्यांचं. बातम्या देणारी “बांडगुळं” कोण आहेत, हे पत्रकारितेत असल्यामुळे सहज कळतं.

पण असो… जसजशी मोर्चाची व्याप्ती वाढत गेली तसतशी मोर्चांबद्दल मनातल्या मनात  तिरस्कार कऱणाऱ्यांची संख्याही वाढत गेली. ॲट्राॅसिटीच्या मुद्यामुळे दलित समाज दुखावला गेला तर आरक्षणाच्या मागणीमुळे  ओबीसी दुखावले. खरं तर, या मोर्चांमुळे आता सर्व जातींना जाग आली. त्यांनाही आपले प्रश्न आता कळायला लागले आहेत. ही बाब निरोगी समाजासाठी पोषक मानली पाहिजे. पण कुणाची पोटदुखी वाढली असेल तर त्याला इलाज नाही. मराठा हा बहुजन समाजात मोठा भाऊ मानला जातो. कदाचित त्यामुळेच मराठा मोर्चांची काॅपी करू लागले. असं आपल्या कुटूंबातही होतं. मोठ्याचं अनुकरण केल्याने काही बिघडणार नाही. ज्या मोर्चाची आचारसंहिता हे या मोर्चाचं गमक आहे. तरीसुद्धा उगाच आपली अक्कल पाजळाची. याच्या मागे कोण ? असा संभ्रम निर्माण करायचा. समजा शरद पवार असतील तर तुमच्या बापाचं काय जातं…. शरद पवारांनी जातीसाठी केलं म्हणून त्यांना जातीयवाद म्हणा आणि त्यांना राजकारणातून हद्दपार करा. ज्यांना जात नाही अशांना सत्तेवर आणा. त्यामुळे मराठा समाजाच्या मागण्यांमध्ये काहीही फरक पडणार नाही. मुळात बहुतांशी मराठा हा शेतकरी आहे. प्रश्न हे सामाजिक, आर्थिक आणि शैक्षणिक आहेत. पण बदलत्या परिस्थितीत या तिन्ही गोष्टींमध्ये जात आडवी येत असल्यामुळे मराठा समाजाला ती त्याच्या प्रगतीतला अडथळा वाटत आहे. मराठा समाजातील नव्या पिढीच्या मनात याचीच खदखद दिसून येते. मोर्चातल्या त्यांच्या  प्रचंड सहभागावरून हेच दिसून येते.

महागाई वाढली तर जातींचे मोर्चे निघतील का? जेव्हा जातीशी निगडित प्रश्न अाहेत तिथं जात कशी बाजूला जाईल? या मोर्चांची ताकद दिवसेंदिवस वाढण्यास सरकारच जबाबदार आहे. त्यासाठी गेल्या  पावसाळी अधिवेशनातल्या सगळ्या घडामोडी तपासल्या की सहज लक्षात येईल. तात्पुरती मलमपट्टी आणि सत्तेच्या बळावर आवाज दाबला कि असचं होणार. मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस मुख्यमंत्री झाल्यानंतर त्यांची भाषा खूपच बदलली. ते अपेक्षितच आहे. अधिवेशन काळात जोरजोरात आरडाओरड करताना ते दिसायचे. आपल्यापेक्षा ज्येष्ठ नेत्यांची कशी जिरवली अशा अविर्भावात वावरणाऱ्या मुख्यमंत्र्यांचा आवाज मराठा मोर्चानंतर थोडासा क्षीण होताना दिसतोय. मोर्चांवर तोडगा निघाला की ते पुन्हा चढ्या आवाजात बोलतीलही. ते महत्वाचे नाही. पण आता नव्याने सोशल मिडियावर ब्राम्हणांच्या हातूनच मराठ्यांना आरक्षण मिळणार असे मेसेज फिरवून खिजवण्याचा प्रयत्न सुरू झालाय. पण हे काही नवीन नाही. छत्रपती शिवाजी महाराज ते राजर्षी शाहू महाराज आणि आतापर्यंत ब्राम्हणांच्या हातूनच सगळ्या गोष्टी घडल्या. लोकशाहीच्या देशात मुख्यमंत्री हे घटनात्मक पद आहे, ते कोण्या एका जातीचे नाही. पण तरीही कुणाला वाटत असेल तर त्याला कोणाची हरकत नाही. कारण हा वाद जुनाच आहे, तो अनेकजण सोयीनुसार वापरतात. उदा. प्रादेशिक वादावर बोलताना पश्चिम महाराष्ट्रावर टिका करायची आणि विदर्भातील किती मुख्यमंत्री आणि किती काळ होते याची चर्चा करायची. मराठ्यांना आरक्षण पाहिजे म्हटलं की मग मराठा जातीचे किती मुख्यमंत्री झाले हे सांगायचं हे बरं नाही, असो.

मुद्दा हा मराठ्यांच्या मागण्यांचा आहे. त्या समजावून घेतल्या पाहिजेत. मुळात हे मोर्चे लाखोंच्या संख्येने आणि संघटितपणे होण्याला एक पार्श्वभूमी आहे. याच वर्षी १४ जुलैला कोल्हापूरला “मराठा गोलमेज परिषद” आयोजित करण्यात आली होती. मराठा समाजातील सामाजिक, सांस्कृतिक सुधारणा, आरक्षण, शेतकऱ्यांच्या आत्महत्या, शिक्षण, प्रत्येक जिल्ह्यात मराठा भवन, मराठ्यांचा इतिहास,  हुंडाबंदी, अंद्धश्रद्धा, व्यवसाय यासारख्या १८ ठरावांवर चर्चा झाली. त्यातच ३ आॅगस्टला मराठा समाजाच्या विविध मागण्यासाठी मुंबईत मोर्चा काढण्याचा निर्णय झाला. परिषदेतच संध्याकाळी अचानक एक धक्कादायक बातमी नगरच्या काही प्रतिनिधींना समजली. ती म्हणजे, आदल्या दिवशी १३ जुलैला रात्री कोपर्डीत एका चिमुरडीचा बलात्कार करून खून झाला. त्यामुळे नगरचे प्रतिनिधी संजीव भोर, अवधूत पवार, सोमनाथ कराळे तातडीने नगरला रवाना झाले.

या घटनेतील गांभीर्य पालकमंत्री राम शिदेंना पण आलं नव्हतं. त्यामुळं १५ जुलैनंतर समाज रस्त्यावर उतरला. या घटनेतले गांभिर्य वाढत गेले. त्याचवेळी  अॅट्राॅसिटीचा मुद्दा पुढे आला. तरीही काहीजण याबाबतची थेअरी मांडत बसले. अॅट्राॅसिटीचा आणि बलात्काराचा काय सबंध ? यावर चर्चा रंगवल्या गेल्या. पण कुणीही त्याच्या मुळाशी जाण्याचा प्रयत्न केला नाही. दलित विरूद्ध मराठा यातच सगळेजण मग्न झाले…..

त्या बातमीची तिव्रता १७-१८ तारखेनंतर वाढत गेली. अधिवेशनात ज्यावेळी विखे-पाटलांनी हा प्रश्न मांडला त्याचवेळी मोठा हंगामा झाला. मुख्यमंत्री अधिक गृहमंत्र्यांनी म्हणजे फडणवीसांनी एकदम कडक उत्तर देवून विरोधकांची कशी जिरवली, यात धन्यता मानली. दुसऱ्या दिवशीही विरोधक आक्रमक झाले. पृथ्वीराज चव्हाण, अजित पवार यांनी या घटनेचे गांभिर्य सांगूनही विधानसभेचे अध्यक्ष हरिभाऊ बागडे यांनी त्यांच्या सवयीप्रमाणे कोपर्डीच्या चर्चेची मागणी फेटाळून लावली. त्यामुळे त्यांच्याविरोधात अविश्वास ठराव आणायची वेळ आली होती. एकीकडे विरोधक चर्चा करण्यासाठी आग्रही होते. तर दुसरीकडे मुख्यमंत्री आम्ही चर्चेसाठी तयार आहोत असे म्हणत होते, पण अध्यक्षांनी चर्चेस नकार दिला. त्यामुळे विरोधक चांगलेच संतापले. पण नंतर सगळी सारवासारव झाली आणि सगळेच दुसऱ्या विषयात मग्न… खरं तर, आपणही या मोर्चात सगळं विसरून गेलो आहोत.

मुळात कोपर्डीचा उद्रेक सरकारने गांभिर्याने घेतला नाही. अधिवेशनात समाधानकारक उत्तर मिळालं नाही म्हणून अहमदनगरच्या कर्जतमध्ये मोर्चा निघाला. दरम्यान विविध मराठा संघटनांनी मुंबईत मोर्चा काढण्याची परवानगी मागितली पण सरकारने ती नाकारली. त्यानंतर कोल्हापूरचे इंद्रजित सावंत, नितेश राणे यांनी मुंबईत पत्रकार परिषद घेवून ही बाब सांगितली होती. पण त्याची दखल फारशी कुणी घेतली नाही. त्यावेळीही आंदोलकांची मागणी बलात्काऱ्यांना फाशी आणि ॲट्राॅसिटीच्या गैरवापराविरूद्ध होती. त्याचबरोबर मराठा आरक्षणाचीही मागणी होती. त्यात कसलीही लपवाछपवी असायचं कारणच नाही.

दरम्यान, या प्रकरणातील आरोपींची जात आणि त्याच्याशी संबंधित ॲट्राॅसिटीची धमकी यावर स्थानिक लोकांनी आवाज उठवल्यानंतर हे प्रकरण वाढत गेलं. प्रकाश आंबेडकर, रामदास आठवले, जोगेंद्र कवाडे यांना कोपर्डीला येण्यास मराठा समाजातील काही तरूणांनी विरोध केला. पोलिसांनीसुद्धा  लगेच दलित नेत्यांनी कोपर्डीला जाऊ नये, असा नियम केला. मग खऱ्या अर्थानं सुरू झालं राजकारण आणि काही माध्यमांचं  ‘दळण’.

शरद पवारांचं आणि राज ठाकरे याचं ॲट्राॅसिटीबद्दलचं वक्तव्य. त्यापाठोपाठ उदयनराजे भोसले उतरले. मग अजूनच मज्जा. अक्षरश: खिस पाडला सगळ्यांनी. ज्याच्यां त्याच्यां मनात अनेक दिवसांपासून ॲट्राॅसिटीबद्दल साचलेलं पित्त ते भडाभडा बाहेर पडलं. निमित्त मात्र पवार, ठाकरे, भोसले यांचं झालं. त्यात प्रतिमोर्चाचा मुद्दा मिळाला. पण कोपर्डीप्रकरणी सामाजिक तेढ निर्माण होऊ नये त्यामुळे प्रतिमोर्चे काढू नयेत अशी मागणी भारिप-बहुजन महासंघाचे नेते प्रकाश आंबेडकर यांनी केली. त्यानंतर कुठे थोडा तणाव कमी झाला.

या घडामोडी सुरू असताना ९ आॅगस्टला औरंगाबाद इथं मराठा क्रांती मूक मोर्चा झाला. विविध १२-१३ मराठा संघटना एकत्र आल्या. सर्व मतभेद बाजूला ठेवून त्यांनी आधी स्वत:ला आचारसंहिता लागू केली आणि नंतर दुसऱ्यांना सांगितली. त्यांच्या आदर्श संहितेचं दर्शन सगळ्या जगाला पहायला मिळतंय. तो मोर्चा मूक होता पण धडकी भरवणारा होता. अनेकांची झोप उडवणारा होता. तरीही मुद्दामहून त्या मोर्चाची दखल घेतली गेली नाही. तरीही काही पेपरमध्ये मोर्चाची बातमी सिंगल काॅलम आणि पवार-भोसले-ठाकरेंची ॲट्राॅसिटी बातमी हाप पेज… दोन पॉवरफुल मराठ्यांसह एक सीकेपी आयता मिळाला…छाप की छाप !! मराठा विरूद्ध दलित आयती संधी सोडायची कशाला? पण सोशल मिडियाची कमाल इतकी कि मराठ्यांनी प्रसिद्धी माध्यमांना भिकच घातली नाही. तिथूनच खऱ्या अर्थानं टिव्ही चॅनल्सची आणि पेपरवाल्यांची गोची सुरू झाली.

पाच लाखांचा मोर्चा काढूनदेखील माध्यमांनी आपली दखल घेतली नसल्याची खंत मराठ्यांनी मनात ठेवली. मराठा तरूणांनी सोशल मिडिया हाच आपला मिडिया मानून आतापर्यंत मोर्चा पुढे नेला आहे. आणि इथूनच माध्यमांची खरी फरफट सुरू झाली. आता कोणी हाप पेज छापतोय तर कोणी फुल पेज… अनेकांनी आता आपला पेपरच मराठ्यांच्या चरणी अर्पण केलाय. अमूक एका मोर्चाची बातमी तुम्ही छापली नाही म्हणून आम्ही तुमचा पेपर बंद करतो. अशी एक पोस्ट पडली की लगेच सगळे टरकतात. टिव्ही चॅनल्सचीसुद्धा स्थिती त्यापेक्षा काही वेगळी नाही.

मराठा मोर्चा हा शिस्तबद्धपणे आणि शांततेत निघतो, याबद्दल मुख्यमंत्र्यांसह सगळेच राजकारणी कौतुकाच्या बाता मारतात आणि मूळ मुद्याला बगल देतात. हा चालूपणाच आहे. आम्ही चर्चेला तयार आहोत म्हणायचं. पण चर्चा कोणाशी करणार हे नाही सांगायचं. लाखोंच्या संख्येने निघणाऱ्या मोर्चाला चेहराच नाही, हे ठाऊक असतानासुद्धा मंत्री गट प्रत्येक जिल्ह्यातील आयोजकांशी जाऊन चर्चा करेल, असं चंद्रकांतदादा पाटील यांनी जाहीर केलं.  मुळात मराठा मोर्चाची आचारसंहिता सर्वजण काटेकोरपणे पाळतात. त्यामध्ये कोणी नेता नाही की पदाधिकारी नाही. त्यामुळे सरकार कुणाशी चर्चा करणार? असा प्रश्न निर्माण होतो. याआधी “चर्चा कसली करता निर्णय घ्या” असा मेसेज मराठा मोर्चात फिरलेला आहे. त्यामुळे कोणीही मराठा आता सरकारबरोबर चर्चेला जाण्याचं धाडस करणार नाही. संघटनेवालेही नाही आणि राजकारणी तर नाहीच नाही.

सरकारला वाटतं तितकं आता हे प्रकरण सोपं राहिलेलं नाही. मोर्चामागे पवारांचा हात आहे, सामनामधलं कार्टून, साखर सम्राट, शिक्षण सम्राट, मोर्चेकऱ्यांचे कौतुक, मुख्यमंत्र्यांचं भावनिक भाषण हे काही मराठ्यांच्या मागण्यांचं उत्तर राहिलेलं नाही. केवळ कृती हेच उत्तर असेल. मराठा क्रांती मोर्चांच्या निवेदनांमधून सगळ्या मागण्या सरकारपर्यंत पोहचलेल्या आहेत. पण मुख्यमंत्री म्हणतात की मागाण्यांमध्ये एकवाक्यता नाही. माझ्यामते वेगवेगळ्या ठिकाणी वेगवेगळ्या मागण्या असतीलही. मुख्य मागण्यांसह इतर मागण्यांची यादी बरीच आहे. त्यामुळे मराठा समाजाला अपेक्षित असलेल्या मागण्या सरकारला माहित नाहीत, असं म्हणायचं कारणच नाही.

मराठा समाजाच्या नाकावर टिच्चून ब. म. पुरंदरेंना महाराष्ट्र भूषण पुरस्कार दिला, तो सरकारने मागे घ्यावा ही मागणी आधीचीच आहे. पण त्या मागणीपेक्षा इतर मागण्यांना मुक मोर्चाने महत्व दिले आहे. त्यातील महत्वाच्या मागण्या…
१) कोपर्डी घटनेतील आरोपीवर शिघ्रगतीने आरोपपत्र दाखल करून खटल्याचा निर्णय लावणे;
२) ॲट्रॉसिटी कायद्याचा गैरवापर व त्यामुळे मराठा समाजावर होणारा अन्याय अत्याचार;
३) मराठा जातीच्या अर्जदारांना कुणबी जातीचे प्रमाणपत्र मिळणे;
४) शेतीमालाला हमीभाव मिळणे;
५) छत्रपती शिवरायांचे मुंबईत भव्य स्मारक उभारणे;
६) मराठा समाजासाठी नोकरीत आरक्षण;
७) अण्णासाहेब पाटील महामंडळ मराठा समाजासाठी सीमित करून योजना राबविणे;
८) स्वामिनाथन आयोगाच्या शिफारशी लागू करणे;
९) जमीन संपादन करून शेतकऱ्यांना भिकेला लावणे बंद करणे;
१०) आत्महत्याग्रस्त शेतकरी कुटुंबास आर्थिक मदत आणि सरकारी नोकरी;

या वरील मागण्यांवर सरकारने कोणत्याही तथाकथित मराठा नेत्यांना बोलावून चर्चा करण्याची अजिबात आवश्यकता नाही. तसेच सरकारी स्तरावर कमिट्या, सब-कमिट्या नेमून धूळफेक करू नये, अशीच एकमुखी मागणी सोशल मिडियावर झळकत आहे.

गेल्या ३०० वर्षांत प्रथमच मराठा समाज जागा झालेला नाही, तर एकत्र आला आहे. कोणत्याही नेतृत्वाशिवाय आपल्या तीव्र भावना इतक्या संयमी व शिस्तबद्धपणे व्यक्त केल्या जात आहेत. राज्यातच नव्हे तर देशात हे पहिल्यांदाच घडत आहे. नाहीतर सामनातल्या कार्टून सारखा खोडसाळपणा पुन्हा होऊ शकतो. मराठा समाज इतका दिलदार आहे की त्यानं माफही केलं असतं. पण प्रतिष्ठेचा मुद्दा करून संजय राऊत यांनी माफी मागितली नाही. याची सल मराठ्यांच्या मनांत आता कायमची राहिली. त्याची किंमत शिवसेनेला आज ना उद्या मोजावी लागणार यात शंका नाही.

या मोर्चांची दिशा भरकटण्याआधी सरकारने तात्काळ कृती केली पाहिजे. पण चर्चा कुणाशी करायची हा प्रश्न जर सरकारसमोर असेल तर विशेष अधिवेशन बोलवण्याचा पर्यायसुद्धा सरकारकडे आहे. त्यामध्ये या सर्व मागण्या किंवा मुद्द्यांवर सरकारने निर्णय घेऊन ते पत्रकार परिषदेमधे जाहीर करावेत, अशी मराठा मोर्चाची विनंती आहे.

त्याचवेळी ज्या मागण्या सरकारला मान्य करणं शक्य नाही त्यादेखील सरकारने सांगितल्या पाहिजेत. त्यावर काहीच तोडगा काढला नाही तर हे आंदोलन कोणत्या दिशेला जाईल, याची कल्पना सरकारला आहे. मुख्यमंत्री सक्षम असल्यामुळे त्यांना कुणी शिकवण्याची गरजही नाही. त्यामुळे ज्या मागण्या अवाजवी असतील त्या मागे ठेवू शकतात. तसचं ज्या मागण्यांमध्ये कायदेशीर अडथळे आहेत, त्या बाबतही सरकारने स्पष्टता ठेवायला हवी. नाही तर अवघड जागेचं दुखणं होईल. जेवढी पारदर्शकता येईल तेवढं सरकारचं काम सोपं होईल. या मोर्चाचे ‘लक्ष’ निश्चित असल्यामुळे ‘सर्जिकल स्ट्राईक’मध्ये मूक मोर्चा विरून जाईल या भ्रमात कुणी राहू नये.

आता सरकारपुढे जो पेच असणार आहे तो मराठा आरक्षण आणि अॅट्राॅसिटीचा. यामधील कायदेशीर बाबी केंद्र सरकार आणि कोर्टाशी संबधित आहेत. आणि त्या मराठा समाजाला माहित नाहीत, असं मानण्याचं कारण नाही. तेवढा हा समाज प्रगल्भ आहे. मुळात त्या मागण्यांची पूर्तता करण्यासाठी सरकार गंभीर आहे की नाही, यासाठी सरकारला विश्वासास पात्र ठरावं लागेल.  मराठा आरक्षण आणि अॅट्राॅसिटीचा विषय सहजासहजी सुटणारा नसला तरी आता सरकारचा इतका अभ्यास झाला आहे की मोर्चेकऱ्यांशी चर्चा करण्याची आवश्यकता नाही. पण इतर मागण्यांसाठी सरकार कोणाची वाट पाहतयं हे कळायला पाहिजे. मराठा मोर्चांमुळे राज्यात मोठी सामाजिक घुसळण सुरू झालीय. सगळ्या जाती-धर्माचे लोक आपापल्या मागण्या घेवून रस्त्यावर उतरत आहेत. एकमेकांवर आरोप प्रत्यारोप करण्याची वेळ निघून गेली आहे, हे प्रत्येकाला ठाऊक आहे. म्हणूनच आता कृती करण्याचीच वेळ आली आहे. मोर्चाच्या मागे कोण आहे? याचा शोध घेण्यात खरंच वेळ दवडू नका. कारण या मोर्चांना चेहरा नाही. पण या मोर्चांचा आत्मा मात्र ‘ती’ चिमुरडीच आहे !

uddhav thackrey apologises marathas over cartoon controversy

‘सामना’तील व्यंगचित्राबद्दल उद्धव ठाकरेंकडून जाहीर माफी

मुंबई : ‘सामना’तील वादग्रस्त व्यंगचित्राबद्दल शिवसेना पक्षप्रमुख उद्धव ठाकरे यांनी पत्रकार परिषद घेत जाहीर माफी मागितली आहे. “व्यंगचित्रामुळे भावना दुखावल्या असल्यास, शिवसेनेचा प्रमुख म्हणून महाराष्ट्रातील माझ्या माता-भगिनींची माफी मागतो.”, असे म्हणत उद्धव ठाकरेंनी जाहीर माफी मागितली आहे.

गेल्या काही दिवसांपासून शिवसेनेचं मुखपत्र असलेल्या ‘सामना’ दैनिकातील व्यंगचित्रकार श्रीनिवास प्रभुदेसाईंनी काढलेल्या व्यंगचित्रावरुन राज्यातील राजकारण तापलं होतं. मराठा मोर्चांबद्दल वादग्रस्त ठरलेल्या व्यंगचित्रावरुन शिवसेनेवर विरोधकांकडून जोरदार टीका केली जात होती. व्यंगचित्रकार श्रीनिवास प्रभुदेसाई यांनी ‘सामना’तून दिलगिरी व्यक्त केली होती. मात्र, तरीही वाद कमी होण्याचा नाव घेत नव्हता. अखेर आज उद्धव ठाकरेंनी पत्रकार परिषद घेऊन जाहीर माफी मागितली आहे.

उद्धव ठाकरेंकडून जाहीर माफीनामा

“शिवराय आमचे दैवत आहेत. त्यामुळे आम्ही कधीही महिलांचा अवमान केला नाही. शिवसैनिक माता भगिनींचा अपमान करु शकत नाही. मात्र, तरीही महाराष्ट्रातल्या माता भगिनींना सांगतोय की, व्यंगचित्रामुळे भावना दुखावल्या असल्यास शिवसेनेचा प्रमुख म्हणून माफी मागतो.”, अशा शब्दात उद्धव ठाकरे यांनी जाहीर माफी मागितली.

“गेल्या आठवड्यात व्यंगचित्रावरुन वाद निर्माण करण्याचा प्रयत्न केला गेला. व्यंगचित्राचा हेतू अपमान करण्याचा नव्हता. व्यंगचित्राचा वाद शांत झालाय, मात्र अपप्रचार माझ्या जिव्हारी लागला. यादरम्यान शिवसेनेच्या बाजूने उभं राहणारऱ्या शिवसैनिकांना धन्यवाद देतो”, असेही यावेळी उद्धव ठाकरे म्हणाले.

“मराठा आरक्षणासंदर्भात विशेष अधिवेशन बोलवा”

मराठा आरक्षण देण्याबाबत मुख्यमंत्र्यांवर आमचा विश्वास आहे. मात्र, मराठा आरक्षणाचा मुद्दा चिघळत ठेवण्यापेक्षा कालमर्यादा ठरवायला हवी. यासंदर्भात एक दिवसाचं विशेष अधिवेशन बोलावण्याची गरज आहे, असे उद्धव ठाकरे म्हणाले. शिवाय, शिवसेनेने विशेष अधिवेशनाची मागणी लेखी स्वरुपात दिली असल्याची माहितीही त्यांनी दिली.

संभाजी ब्रिगेडकडूनही वादावर पडदा

उद्धव ठाकरेंच्या जाहीर माफीनंतर संभाजी ब्रिगेडकडूनही व्यंगचित्राच्या वादावर पडदा टाकण्यात आला आहे. संभाजी ब्रिगेडचे नेते विकास पासलकर म्हणाले, “या प्रकरणात राजकारणाचा कुठल्याही प्रकारचा संबंध नाही. व्यंगचित्रावरुन संतापाच्या प्रतिक्रिया या जनभावना होत्या. उद्धव ठाकरेंच्या माफीनंतर आता वाद संपला आहे.